Microsoft'un 1997-2004 yılları arasındaki başkan yardımcısı Dick BRASS, Microsoft'un kurum kültürünün yenilikçi fikirleri nasıl öldürdüğünü ve rekabette nasıl geri kaldıklarını çok sert bir dille The New York Times'a yazdı. Microsoft'un büyük, başarılı ve adını tüm dünyaya duyurmuş bir şirket olarak yenilikçi bakışa adapte olamaması ve ürünlerinde belli bir yere odaklanarak diğer ürünlerini ilerletememesine yol açmış. Bunu görüp yaşayan Dick BRASS, bununla ilgili soru geldiğinde fikirlerini açıkça belirtmiş.

Şimdi sözü Dick BRASS'a bırakıyoruz. Bizler için de ders niteliği taşıyacak, ilginç bir makale:

(...)

Apple’ın yeni iPad tablet bilgisayarındaki mucizeden etkilenirken, Tecnorati sitesi Amazon’un popüler e-kitap işini bıraktığı o yere odaklanmış. Ama çok daha önemli olan soru şu: Amerika’nın en güçlü ve başarılı teknoloji şirketi olan Microsoft; iPad gibi tablet bilgisayar kullanıcısı gibi, Amazon’s Kindle gibi, BlackBerry ve iPhone akıllı telefonlar gibi, Google arama motoru gibi, dijital müzik sistemleri olan iPod ve iTunes ya da Facebook ve Twitter gibi popüler iletişim ağlarını, bir başka deyişle "geleceği" artık bize neden getir(e)miyor?

Bazı insanlar Microsoft’un sıkıntıya düşmesinden mutlu oluyor, şirket son yıllardaki kasıtlı olarak tekelci bir yapı gibi gösteriliyor. Ama orada çalışanlar bunun farklı olduğunu biliyor. En kötüsü, kazara tekelci bir konuma düştüğünü söyleyebilir, sonra bundan pişman olabilirsiniz. Microsoft, dünyadaki en yetenekli, en zeki binlerce mühendisi istihdam ediyor. Herhangi başka bir firmadan daha fazla, her yerde bulunan, satın alabilir ve uygun bilgisayarları kullanarak bunu yapıyor. Microsoft'un Windows işletim sistemi ve MS Office uygulamaları hâlâ kendi pazarlarının tek hâkimi...

"Microsoft'taki belirgin gelişmeler"

Şirketin başkanı, Steve BALLMER büyük kârlar elde etmeye devam ediyor. Son 10 yılda yalnızca 100 milyar doların üzerinde topladılar ve Seattle'ın, Washington'un ve bir bütün olarak ulusun ekonomisine yardım ediyorlar. Microsoft’un kurucusu Bill GATES ise, geçmişte sadece cömert bir hayırsever değildi, fakat aynı zamanda çalışanlarının binlercesi kendilerini cömertçe vermek için ondan ilham alıyor. Aklı başında hiç kimse Microsoft'un başarısızlığını ya da düşüşünü istememeli.

Rekor kazanç raporlarına rağmen, hâlâ düşüşte. 10 yıl kadar önce, Microsoft'ta tablet PC ve e-kitapları düzgün bir şekilde yapmaya çalışan (büyük hatayla da olsa) kişi olarak şunu söyleyebilirim, şirket benim gibi insanların içine çok fazla inanç yerleştirir. Ama düşüş çok geniş ve çarpıcı, dikkat çekici ve bu yüzden tek başına bunun sorumluluğunu almam küstahlık olur.

Microsoft rekabetçi olmayan, yenilikçi bir beceriksiz oldu. Sık sık olarak, bazen iyi nedenlerle bazen de insafsızca ürünleri yerilir. İmajını 1990'ların tekelciliğe karşı kovuşturmalarından asla sıyıramadı. Pazarlaması yıllardır ahmakçaydı.

"Microsoft'un seçimi"

Apple çeşitli ürünlerle pazar payını büyütmeye devam ederken, Microsoft; akıllı telefonlar, son kullanıcı dizüstüler ve Web tarayıcısında pazar payını kaybetti. Milyarlarca yatırıma rağmen, Xbox hattındaki iş konsolu oyununda hâlâ en iyi yarışmacı. Oyun konsolunu ilk başlarda göz ardı etti ve sonra Apple tarafından kişisel müzik oynatıcıları pazarı da fethedildi.

Microsoft'un devasa kârları -son çeyrekte 6,7 milyar dolar- hemen hemen 10 yıl kadar önce geliştirdiği Windows ve Office programlarından geliyor. General Motors'un kamyon ve arazi araçlarında sahip olduğu pazarın aksine, bu ürünlerle pazardaki liderliğini sonsuza dek sürdüremez. Belki hepsinden en kötüsü, Microsoft artık geliştiriciler için çalışılacak en cazip ve en parlak şirket değil...

Peki, ne oldu? Diğer firmalardan farklı olarak, Microsoft yenilik için asla doğru bir sistem geliştiremedi. Bazı eski meslektaşlarım, tam aksine, "yeniliği önlemek için bir sistem" geliştirildiğini savunuyorlar. Dünyadaki en iyi ve en geniş şirket laboratuvarlarından birine sahip olmalarına ve rakiplerinin aksine bir değil üç teknoloji şefi yöneticisini (CTO) birden barındırmasına karşın, şirket sanki vizyoner beyinlerin çabalarını sürekli boşa çıkarmak için yönetilmeye başlandı.

"Yapılan seçimlerin sonucunda yaşananlar"

Örneğin, benim görev sürem içinde çok zeki grafik uzman grubumuz, ClearType adı verilen ekranda metni görüntülemek için bir yöntem geliştirdi. Ekranda daha fazla okunabilir yazıtipi yapmak için sıvı kristal görüntülerin, renk noktalarını kullanarak çalışıyordu.

E-kitapları satmaya yardım etmek için bunu inşa ettik ve bu teknoloji Microsoft'a bir ekrana sahip olan her türlü aygıt için büyük bir avantaj/fırsat sağladı. Öte yandan bu teknolojik sıçrama, bizim başarımızı kendilerine tehdit olarak algılayan diğer Microsoft gruplarını rahatsız etti.

Microsoft içindeki bazı mühendisler, hatalı bir şekilde, bu teknolojinin bazı renklerde yazıları bulanıklaştırdığını iddia etti. Office ürünlerinin başı olan kişi, ClearType'ın bulanık olduğunu olduğunu ve bu yazıları okurken başının ağrıdığını söylemişti. Mobil cihazlar başkan yardımcısı açık sözlüydü: Kendisi ClearType'ı kullanıyor ve destekleyecekti, fakat tek bir şartla: Cleartype programcıları ve mühendisleri onun altında çalışırlarsa! Sonuç olarak, kamudan daha çok övgü almasına rağmen, Windows'daki son ClearType ürününün tam operasyonel bir sürümünden önce aradan 10 yıl geçmişti.

Başka bir örnek: 2001 yılında tablet bilgisayarı yapıyorken, MS Office ailesinden ofisin sorumlu başkan yardımcısının fikirden hoşlanmadığına karar verdiği zamandı. Tablet, bir kalem gerektiriyordu ve başkan yardımcısı tercihini klavyelerden yana koymuştu ve çabalarımızın boşa gittiğini düşünmüştüm. Tablet ile düzgün şekilde çalışacak popüler ofis uygulamalarının geliştirilmesini reddetti. Bu yüzden, eğer bir tablo içine bir numara girmek ya da bir e-posta mesajı içindeki kelimeyi doğrulamak isteseydiniz, daha sonra, MS Office'e bilgi transfer eden özel bir açılır kutu içine onu yazmak zorunda kalacaktınız. Can sıkıcı, hantal ve yavaş...

Böylece bir kez daha, bizim tablet, üst yönetimin coşkulu desteğine sahip olsa bile ve geliştirmek için yüzlerce milyon dolar bütçesi ayrılmış bile olsa, aslında sabote edilmesine izin verildi. Bugün de bir Tablet PC üzerinde hâlâ doğrudan ofis yazılımlarını kullanamazsınız. Ve Apple'ın bir tablet PC geliştirdiği bilinmesine karşın, Microsoft'un tablet grubu yok edildi.

İç rekabet büyük şirketlerde yaygındır. Rekabet, güçlü fikirlerin ortaya çıkmasını cesaretlendirir. Rekabet kontrolsüz ve yıkıcı hâle dönüştüğünde sorun ortaya çıkar. Microsoft''ta bu durum; gelişen takımları soyup soğana çevirmeye izin veren, çabalarını küçümseyen, kaynakları için onlara karşı haksız rekabet yaratan ve fazla mesai konusunda kabadayılık eden büyük sağlam grupların oluşturduğu işlevsiz şirket kültürü yaratmıştı. Microsoft'un müzik, e-kitaplar, telefon, online, araştırma ve tablet çalışmalarının yönetiminde olan bütün idarecilerin çabalarının başarısız olması bir raslantı değildi.

Sonuç olarak, Microsoft şaşırtıcı bir geçmiş ve kıskandırıcı bir zenginliğe sahipken bile yaratıcı bir kıvılcım kazanmadıkça, bir geleceğinin olup olmadığı çok açık bir sorudur.

Kaynak: New York Times