Sanal makine işlerim için genelde Virtualbox kullanıyorum. Geçenlerde üzerinde çalıştığım makinelerin birinde disk alanı yetmemeye başladı. Kısa bir araştırmadan sonra ufak bir iki işlem ile disk boyutunu artırabileceğimi buldum. Öncelikle sanal makinenin ayarlarından Depolama bölümüne gelerek, ilgili kontrolleyici üzerinde yeni bir hard disk ekliyoruz.

Burada “Create new disk” seçeneği ile devam ederek yeni oluşturacğımız disk boyutunu istediğimiz gibi vererek yeni sanal diskimizi oluşturuyoruz.

Ardından kullanıcının ev dizinindeki “VirtualBox VMs” klasöründeki ilgili sanal makinenin dizinine giriyoruz. Burada yeni oluşturduğumuz sanal diski görebiliriz.

Yapacağımız son işlem eski sanal diski yenisininin üzerine klonlamak. Bunu yaparak eski sanal disk üzerindeki tüm verilerimizin, boyutunu artırdığımız yeni sanal disk üzerine kopyalanmasını sağlıyoruz. Bunun için aşağıdaki komutu veriyoruz:

$ vboxmanage clonehd pardus2011.vdi pardus2011_new.vdi –existing

Bu komuttan sonra aşağıdaki çıktıyı almamız gerekiyor.

0%…10%…20%…30%…40%…50%…60%…70%…80%…90%…100%
Clone hard disk created in format ‘VDI’. UUID: 466f5ad3-daf5-4974-8c85-2323357bf446

Artık VirtualBox üzerinde eski sanal diski kaldırıpi yenisini göstererek sanal makinemizi başlatabiliriz. Sanal makine tekrar açıldığında yeni disk üzerindeki ilave alan biçimlendirilmemiş görünecektir. Örneğin eski sanal disk 10 GB ise ve biz 15 GB’lik bir yeni sanal disk oluşturmuş isek, bu 5 GB lik alan biçimlendirilmemiş olacaktır. Kullanılan işletim sistemine göre bu ilave alanı eskisinin üzerine eklemek gerecektir.

Daha önce kodlamaya başladığım ve fırsat buldukça yeni kodlar eklediğim Muhafız Web İçerik Filtreleme Programı, Özgürlük İçin sitesinde haber oldu. Habere aşağıdaki bağlantıdan erişebilirsiniz..

Gönüllü Çalışmalar

Grub hatalarını bilirsiniz. Bazen yeni bir kurulum yapmışsınızdır ya da sistem güncellemişsinizdir. Bilgisayarı yeniden başlattığınızda hiç beklemediğiniz hatalarla karşılaşabilirsiniz. Bu yazıda sizlere genel grub hatalarının nedenlerini ve çözüm yollarını anlatacağım.

1. Grub loading, please wait…

GRUB loading stage 1.5

GRUB loading, please wait…

Durum

Bu mesajdan sonra, sistem durur. Eğer bir açılış disketi kullanarak sistemi yüklemeyi deniyorsanız, sorun olabilir.

Çözüm

BIOS’ta ki açılış sırasını ilk sırada disket sürücüsü olmayacak şekilde değiştirin.

2. Grub 12 Hatası

12 : Invalid device requested.
Durum

Bu hata eğer aygıt dizelerinin sözdizimi doğru, fakat ondan başka bir hata tarafından tanımlanmayan bir hata meydana gelirse döndürülür.

Çözüm

Etkileşimli komutları kullanarak ön yükleyicinize grub kurduğunuzda, grub komut satırında aşağıdaki iki satırı çalıştırdınız mı?

grub> root (hd0,0)
grub> setup (hd0)

(hd0,0) seçtiğiniz hard disk (hd0) ve ön yükleme diskiniz ile yer değiştirilmelidir.

3. Grub 15 Hatası

Durum
Bu hata GRUB yapılandırmanızın iki farklı durumunda meydana gelebilir: ya başlangıç yapılandırması boyunca (MBR içindeki GRUB kurulumu) ya da sistem yüklendikten ve Linux çalışmaya başladıktan sonra (ya da herhangi diğer giriş).

Başlangıç Yapılandırması

grub> root (hd0,0)
Filesystem type is xfs, partition type 0×83

grub> setup (hd0)
Checking if “/boot/grub/stage1″ exists… no
Checking if “/grub/stage1″ exists… no

Error 15: File not found

Bir giriş yükleniyorken

Booting ‘Pardus Linux’

root (hd0,0)
Filesystem type is ext2fs, partition type 0×83
kernel (hd0,0)/boot/kernel-2.6.37 root=/dev/hda3 vga=792

Error 15: File not found
Press any key to continue…

Çözüm – Başlangıç yapılandırması

Bu hata eğer belirtilen dosya adı bulunamazsa döndürülür ve bundan başka herşey TAMAM’dır (disk/bölümleme bilgisi gibi)

Sıklıkla, hata kayıp bir kernel image dosyasını işaret eder. Boot bölümünüzde başvurduğu dosyanın var olduğundan emin olun.

Kernel’inizin tam adını bulmak için, kurulum CD’den yükleyin, root ve (eğer uygulanabilirse) boot bölümlerinizi bağlayın. Sonra, sahip olduğunuz kernel image’lerinin ne olduğunu görmek için mevcut dosyaları listeyin ve sisteminizde chroot yapın.

Kernel image varlığını doğrulama

# cd /boot
# ls

Bu boot bölümünüzde sahip olduğunuz tüm kernel’leri listeleyecektir. Eğer kernel’iniz kayıpsa, derlenmiş bir kernel’in olduğuna emin olun (genkernel kullanarak ya da manuel)

Kernel’i yeniden derleme

# cd /usr/src/linux/
# make menuconfig
# make

Ve boot bölümünüze onu kopyalayın

# cp /usr/src/linux/arch/i386/boot/bzImage /boot

grub.conf dosyası içinde tam olarak aynı kernelin olduğunu doğrulayın. Aynı zamanda grub.conf içindeki kernel satırının o bölümü işaret ettiğine emin olun.

Başka bir hata grub ya da kernel aşamalarında diski gözardı eden bir BIOS’a sahip olmaktır.

Çözüm – Bir giriş yükleniyorken

İlk olarak, root ve setup satırlarını doğru olarak kullandığınızı doğrulayın.

grub-install kullanarak

(–root-directory eğer ayrı bir boot kullanıyorsanız ihtiyaç duyulur, aksi takdirde boş bırakmalısınız)

# grub-install –root-directory=/boot /dev/hda

Tümü başarısız olmuşsa, boot bölümünüz bozuk olabilir. Hatalar karşı bölümü kontrol edin.

Hatalara karşı bir bölümü kontrol etme

# fsck -y /dev/hda1

4. Grub 17 Hatası

root (hd0,0)
filesystem type unknown partition type 0×7

Error 17 : Cannot mount selected partition

Durum

Bu hata eğer istenilen bölüm mevcutsa döndürülür, fakat dosya sistemi türü GRUB tarafından tanınmamıştır.

Çözüm

grub.conf dosyasındaki root(x,y) ayarlarınızı kontrol ettiğinize emin olun.

Aynı zamanda, eğer Windows açmaya çalışıyorsanız, grub.conf dosyanızda root (hdX,Y) olduğuna emin olun (ya da rootnoverify (hdX,Y)) ve chainloader (hdX,Y)+1

5. Grub 18 Hatası

kernel (hd1,4)/bzImage root=/dev/hdb7

Error 18: Selected cylinder exceeds max supported by BIOS

Durum

Bu hata BIOS okuma alanının sonunun ötesinde doğrusal bir blok adresi okumaya çalışıldığında döndürülür. Bu genellikle diskleriniz BIOS’un erişebildiğinden daha büyükse olur (eski makineler üzerindeki (E)IDE diskler için 512 MB ya da genelde 8 GB’den daha fazla).

Çözüm

Boot bölümünüzü öne taşıyın ve/veya BIOS’unuzu güncellemeyi deneyin.

6. GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB …

GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB
GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB GRUB
…

Durum
Bu hata disklerinizi otomatik olarak tanıyan bir bios’a sahip olmanız yüzünden olabilir.

Çözüm

Başka bir olasılık yanlış kurulum ve root komutları kullanımı ile kurulmuş bir GRUB olabilir ve o zaman yeniden kurmayı deneyin (örneğin hard disk değişiklikleri yüzünden).

7. Probing Devices to Guess BIOS Drives. This May Take a Long Time.

Durum
Grub’u kurmaya çalışıyorken, aşağıdaki satırın gösteriminden sonra kesilir

# grub

Probing Devices to Guess BIOS Drives. This May Take a Long Time. (BIOS sürücülerini tahmin etmek için aygıtları inceleme. Bu biraz zaman alabilir)

Çözüm

Bir kablo üzerindeki ultra/ultra olmayan DMA diskler gibi disk aygıtlarının gelişigüzel yapılandırması yol açmış olabilir.

8. When Installing Grub, It Just Hangs

Grub kuruluyorken, kilitlenir:

# grub

Bu aşamada kurulum durur

Çözüm

Eğer bir disket sürücüye sahip değilseniz, –no-flopy parametresini  kullanmadınız mı?

–no-floppy parametresi kullanarak grub’u kurma

# grub –no-floppy

9. Uncompressing Linux… Ok, booting the kernel.
Durum

Aşağıdaki satır görüntülendikten sonra sistem kilitlenir:

Uncompressing Linux… Ok, booting the kernel.

Çözüm

Açıkçası, bu grub hatası değil. Bir olası sebep, ACPI doğru çalışmıyor; fakat kernel içinde aktif. Kernel içinde ya da bios içinde onu kapatmayı deneyin.

10. Grub Just Shows a Grub Prompt

Durum
Sistem açılıyorken, grub.conf dosyası içinde tanımladığınız girişlerin bir listesi yerine bir grub komut satırı alırsınız.

Çözüm

Eğer grub/grub.conf dosyası mevcutsa boot bölümünüzü doğrulayın ve bağlayın.

# mount /dev/hda1 /mnt/boot
# cat /mnt/boot/grub/grub.conf

Aynı zamanda menu.lst sembolik bağlantının olduğuna emin olun.

# ls -l /mnt/boot/grub/menu.lst
lrwxrwxrwx  1 root root 9 Mar  7 14:00 /mnt/boot/grub/menu.lst -> grub.conf

Eğer değilse, sembolik bağlantıyı yeniden oluşturun.

# cd /mnt/boot/grub
# ln -snf grub.conf menu.lst

Bu durumda, grub’u yeniden kurun

(chroot ortamından çalıştırın)

# grub-install –root-directory=/boot /dev/hda

11. Could Not Find Device For /boot/boot: Not Found Or Not a Block Device

Durum
GRUB kurulumu boyunca grub-install çalışrıyorken, aşağıdaki hatayı alırsınız:

# grub-install –root-directory=/boot /dev/hda
Could not find device for /boot/boot: not found or not a block device

Çözüm

Aşağıdakini unutmadığınızı kontrol edin:

mtab dosyasını güncelleme

# grep -v rootfs /proc/mounts > /etc/mtab

12. The System Reboots After Hitting Return At The Grub Menu

Durum

Sistem yükleme boyunca Grub menüsünde Enter’a bastıktan sonra, sistem yeniden başlar

Çözüm

Kernel içerisinden framebuffer desteğini kapatmayı deneyin. Eğer bu yardımcı olmazsa, APM ve ACPI’yi etkisizleştirin.

13. After Hitting Return At The Grub Menu, The Screen Blanks Out

Durum

Sistem yükleme boyunca Grub menüsünde Enter’a bastıktan sonra, ekran boş gelir. Fakat sistem cevap verir (örneğin, numlock ışığı açılıp kapanabilir)

Çözüm

framebuffer’ı kapatın (tipik olarak grub.conf dosyasından vga=XYZ kaldırın) ve kernel yapılandırmanız içindeki işlemci mimarisini kontrol edin.

14. Failing To Boot Windows From a Second Harddrive

Durum

Windows girişini seçtikten sonra, sistem herhangi geçerli bir sebep olmadan yüklemeyi reddeder.

Çözüm

grub.conf içindeki Windows girişini şu şekildeki gibi değiştirme yoluyla farklı bir sıralama yaparak diskleri haritalama:

title Windows XP
map (hd0) (hd1)
map (hd1) (hd0)
chainloader (hd1,0)+1

Geçen sefer ki ilk yazımda Nagios’un Kurumsal 2 üzerindeki kurulumunu ve yapılandırmasını anlatmıştım. Tabi iş ana sunucu üzerindeki Nagios kurulumu ile bitmiyor. Buna ek olarak izleyeceğimiz sunucular üzerinde de Nagios’a ait ilgili eklentilerin kurulması ve bu istemcilerin Nagios yapılandırmasına eklenmesi gerekiyor. Örnek olarak üzerinde Centos 5 işletim sistemi olan bir sunucu olsun. Bu sunucu üzerinde de web, mail ve dns servisleri çalışsın. İlgili paketi kurmak için Centos’un epel deposunu kullanacağız. Eğer depo sisteminizde yüklü değilse aşağıdaki komut ile ekleyebilirsiniz.

# rpm -Uvh http://download.fedora.redhat.com/pub/epel/5/i386/epel-release-5-4.noarch.rpm

Yeni depoyu listelemek için:

# yum repolist

komutunu kullanabilirsiniz. Bu aşamadan sonra artık ilgili nrpe paketlerini sistemimize kurabiliriz.

# yum install nrpe nagios-plugins-nrpe

komutu ile paketler bağımlılıklarla birlikte  kurulacaktır.

Bundan sonraki adım paketin yapılandırılması ile ilgili olacaktır. NRPE’nin öntanımlı yapılandırma dosyası  /etc/nagios dizini altındaki nrpe.cfg dosyasıdır. Bu dosyada herhangi bir değişiklik yapmamıza gerek yok. Nagios’tan gelen eklenti çalıştırma isteklerine ait komutlar bu dosyadadır.

command[check_users]=/usr/lib64/nagios/plugins/check_users -w 5 -c 10
command[check_load]=/usr/lib64/nagios/plugins/check_load -w 15,10,5 -c 30,25,20
command[check_hda1]=/usr/lib64/nagios/plugins/check_disk -w 20% -c 10% -p /dev/hda1
command[check_zombie_procs]=/usr/lib64/nagios/plugins/check_procs -w 5 -c 10 -s Z
command[check_total_procs]=/usr/lib64/nagios/plugins/check_procs -w 150 -c 200

İlgili süreçlere ait warning (w) ve critical (c) değerleri belirtilmiş durumda. Siz bu değerleri kendinize göre düzenleyebilirsiniz. Şimdi NRPE servisini çalıştıralım.

# service nrpe start

Servis durumu OK verdikten sonra aşağıdaki komutla çalışıp çalışmadığını kontrol edebiliriz.

# netstat -an |grep 5666
tcp        0      0 0.0.0.0:5666                0.0.0.0:*                   LISTEN

Şimdi sıra ana Nagios sunucumuz üzerinde Centos ile ilgili cfg dosyası oluşturmaya geldi. Daha sonra bu cfg dosyası nagios.cfg içerisine ekleyeceğiz.

# touch /usr/local/nagios/etc/objects/centos.cfg

İlgili centos.cfg dosyasına aşağıdaki satırları ekliyoruz.

#CENTOS CFG YAPILANDIRMA DOSYASI

define host{
use linux-server
host_name CENTOS
alias CENTOS / CentOS 5.2 64bit
address 192.168.0.221
}

define service{
use generic-service
host_name CENTOS
service_description CPU Load
servicegroups CPU
check_command check_nrpe!check_load
}

define service{
use generic-service
host_name CENTOS
service_description Current Users

check_command check_nrpe!check_users
}

define service{
use generic-service
host_name CENTOS
service_description / Free Space
servicegroups DISK
check_command check_nrpe!check_disk
}

define service{
use generic-service
host_name CENTOS
service_description Total Processes
check_command check_nrpe!check_total_procs
}

define service{
use generic-service
host_name CENTOS
service_description Zombie Processes
check_command check_nrpe!check_zombie_procs
}

cfg dosyasındaki IP adresi gibi yerleri kendi sunucunuza göre değiştirmelisiniz. Daha sonra dosyayı kaydedip çıkıyoruz.
nagios.cfg dosyasına gelerek centos.cfg isimli dosyayı tanımlıyoruz.

# cfg_file=/usr/local/nagios/etc/objects/centos.cfg
Aşağıdaki komut ile yapılandırmamız da sorun olup olmadığına bakıyoruz.

# /usr/local/nagios/bin/nagios -v /usr/local/nagios/etc/nagios.cfg

Yapılandırma dosyasında herhangi bir sorun yoksa nagios’u yeniden başlatıyoruz.

# /etc/init.d/nagios restart

Servisi yeniden başlattıktan sonra Nagios’un web arayüzünden servislere geldiğimizde aşağıdakine benzer bir arayüz görmeliyiz.

Tüm bunlara ek olarak Web arayüzünden servis ve host gruplarına erişebilmek için bunlara ait ilgili templates.cfg dosyasını düzenlememiz gerekiyor.
Bu dosya içinde contacts, host ve servis gibi alt bölümlere ayrılmış şablonlar vardır. Bu şablonlar altında tanımladığım sunuculara ait isim, kontrol periyodu, kontrol aralığı, uyarı aralığı, uyarı periyodu gibi değişkenler vardır. Bu değişkenleri kendinize göre düzenleyebilirsiniz.
Şimdi host ve servis tanımları ile ilgili olarak aşağıdaki satırları dosyanın sonuna ekleyelim.

# HOST/SERVICE GROUP DEFINITIONS

define hostgroup{
hostgroup_name linux-server ; Host Grubunun Adi
alias *Nix Servers ; Aciklama
members localhost,CENTOS ; Gruba uye makineler
}

define servicegroup{
servicegroup_name CPU
alias Islemci Durumu
}

define servicegroup{
servicegroup_name Memory
alias Ram Durumu
}

define servicegroup{
servicegroup_name DISK
alias DISK Durumu
}

define servicegroup{
servicegroup_name HTTP
alias Web Server Durumu
}

define servicegroup{
servicegroup_name SMTP
alias Mail Server Durumu
}

define servicegroup{
servicegroup_name FTP
alias FTP Server Durumu
}
Dosyayı kaydedip çıktıktan sonra nagios servisini tekrar başlatıyoruz. Artık web arayüzünden Host Groups ve Service Groups kısımlarını görebiliriz.

servicegroups   CPU

Öncelikle Nagios’u bilmeyenler için biraz ne olduğundan bahsedelim. Nagios sunucularınızı ağ üzerinden izlemek için üretilmiş bir ağ izleme programı. Linux ve Unix türevi sistemler üzerinde çalışan GPL lisanslı bir yazılım. Peki nagios sistem yöneticilerine ne gibi avantajlar sağlıyor? Sahip olduğunuz ve yönettiğiniz sunucuların ayakta kalmadı için hem donanım hem de yazılım olarak kontrol altında tutmanız gerekir. Hele de sunucu sayınız çok fazla ise hepsini izlemek zor olabilir. Nagios bu işi bizim için kolaylaştırıyor.

Örneğin sunucuların disk, işlemci gibi kaynaklarını ve mail, web, ftp gibi servislerini anlık olarak izleyebiliyoruz. Sunucuların durumları hakkında sistem yöneticisine e-posta veya SMS gönderebildiği gibi, sunucular hakkında detaylı raporlarda almak mümkün. Nagios hakkında detaylı bilgiyi [1] adresinden alabilirsiniz.

Nagios Kurulumu

Nagios’u kurmak için ilk olarak kendimize bir ana sunucu belirlememiz gerekiyor. Bu sunucu üzerinde nagios çekirdek programları çalışacaktır. Bu sunucu herhangi bir Linux dağıtımı olabileceği gibi, unix veya bsd tabanlı bir dağıtımda olabilir. Ben ana sunucu için Pardus Kurumsal 2′yi seçtim. Kurumsal 2′nin henüz kararlı sürümü çıkmamış olsa bile bu yazıyı yazmak için yeterince kararlıydı benim için

Kurumsal 2′yi kurduktan sonra gerekli güncellemelerini yapalım. Daha sonra nagios kurmak için depodan bazı paketleri kurmamız gerekiyor. Aşağıdaki paketleri depodan kendiniz kurabilirsiniz ya da aşağıdaki komutla konsol üzerinden kurabilirsiniz.

# pisi it make glibc-devel gcc kernel-headers apache mod_php gd

Nagios sisteme kurmak için nagios kullanıcısı ve grubu oluşturmak zorundayız. Apache ve nagios kullanıcılarını da oluşturduğumuz nagcmd grubuna dahil edeceğiz. Bunun için aşağıdaki komutları veriyoruz.

# useradd -m nagios

# groupadd nagcmd

# usermod -a -G nagcmd nagios

# usermod -a -G nagcmd apache

Nagios’u kurmak için [1] adresinden nagios core ve nagios plugins paketlerini indiriyoruz. İndirdiğimiz nagios core paketini
açıp içine girerek derlemeye başlıyoruz.

# ./configure –with-command-group=nagcmd

# make all

# make install

# make install-init

# make install-config

# make install-commandmode

komutlarını sıra ile veriyoruz. Herhangi bir hata vermeden bitmesi gerekiyor. Nagios artık sistemimize kuruldu. Program öntanımlı
olarak /usr/local/nagios dizini altına kuruluyor. Nagios’un yapılandırma dosyaları /usr/local/nagios/etc dizini altında bulunur.
Bu dizin altında bulunan contacts.cfg dosyasındaki “define contact” bölümü içindeki email satırına kendi e-posta adresimizi yazıyoruz.

Nagios’u başlatmadan önce kendilerini apache’ye tanıtmamız gerekiyor. Bunun için /etc/apache/conf.d/ dizini altında nagios.conf
dosyası oluşturarak aşağıdaki satırları ekliyoruz.

ScriptAlias /usr/local/nagios/cgi-bin “/usr/local/nagios/sbin”

<Directory “/usr/local/nagios/sbin”>
#  SSLRequireSSL
Options ExecCGI
AllowOverride None
Order allow,deny
Allow from all
#  Order deny,allow
#  Deny from all
#  Allow from 127.0.0.1
AuthName “Nagios Access”
AuthType Basic
AuthUserFile /usr/local/nagios/etc/htpasswd.users
Require valid-user
</Directory>

Alias /usr/local/nagios “/usr/local/nagios/share”
Alias /nagios “/usr/local/nagios/share”

<Directory “/usr/local/nagios/share”>
#  SSLRequireSSL
Options None
AllowOverride None
Order allow,deny
Allow from all
#  Order deny,allow
#  Deny from all
#  Allow from 127.0.0.1
AuthName “Nagios Access”
AuthType Basic
AuthUserFile /usr/local/nagios/etc/htpasswd.users
Require valid-user
</Directory>

Nagios’u web arayüzünden ulaşmamız için bir kullanıcı adı ve şifre tanımlamamız gerekiyor. Bunun için aşağıdaki komut ile bir kullanıcı ve
şifre oluşturuyoruz. Bu kullanıcı adı ve şifreyi web üzerinden nagios’a erişirken kullanacağız.

# htpasswd -c /usr/local/nagios/etc/htpasswd.users nagiosadmin

Bundan sonraki işimiz nagios plugin’lerinin sisteme kurulması. Bu plugin’leri de yine [1] adresindeki download bölümünden indirebilirsiniz.
Eklenti dosyasını indirip açtıktan sonra aşağıdaki komutlar ile sisteme kurmamız gerekiyor. Fakat bunun için libwrap7-6-dev paketi
sistemde kurulu olmalı. Kurumsal 2 deposunda bu paket olmadığı için kendimiz indirip kuracağız. [2] adresinden paketi indirdikten sonra
paketin içinden çıkan dosyaları ilgili klasörlere kopyalıyoruz. Daha sonra aşağıdaki komutları verebiliriz.

# ./configure –with-nagios-user=nagios –with-nagios-group=nagios
# make
# make install

Plugin’leri de sisteme kurduktan sonra aşağıdaki komutla nagios yapılandırmamızı kontrol edelim ve servisleri başlatalım.

# /usr/local/nagios/bin/nagios -v /usr/local/nagios/etc/nagios.cfg

# /etc/init.d/nagios start

# service apache start

Artık web tarayıcıda adres satırına http://localhost/nagios yazdıktan sonra kullanıcı adı ve şifremizi giriyoruz. Önümüze aşağıdaki
gibi bir ekran gelmesi gerekiyor.

Artık nagios servisimiz çalışıyor. Fakat ana sunucu üzerinde yapmamız gereken son bir işlem daha var. Nagios ile diğer sunucuları
izlemek için sistemde NRPE isimli eklentinin de olması gerekiyor. Bu eklentiyi de yine [1] adresindeki Nagios Addons kısmından indirebilirsiniz.
Eklentiyi sisteme kurmamız için sistemde openssl-devel paketinin olması gerekiyor. Kurumsal deposunda bu pakette olmadığı için kendimiz
indirip kurmalıyız. Aksi takdirde program “checking for SSL headers… configure: error: Cannot find ssl headers” hatası verecektir. Bu paketi de [3] adresinden indirip klasik “./configure”, “make” ve “make install” derleme komutları ile kuruyoruz.

Openssl-devel paketini kurduktan sonra indirdiğimiz nrpe eklentisinin dizinine girerek aşağıdaki komutları uyguluyoruz.
# ./configure
# make all
# make install-plugin

NRPE eklentisi de diğer eklentiler gibi yüklendikten sonra Nagios’a nrpe eklentisini nasıl çalıştıracağını göstermeliyiz. Bunun içinde
/usr/local/nagios/etc/objects/commands.cfg dosyasına aşağıdaki satırları ekliyoruz.

#########################################################
#NRPE CHECK
########################################################

# 'check_nrpe' command definition
define command{
command_name check_nrpe
command_line $USER1$/check_nrpe -H $HOSTADDRESS$ -c $ARG1$
        }

Ana sunucumuz üzerinde yapacaklarımız bu kadar. Bundan sonra izlememiz gereken sunuculara ilgili nagios eklentilerinin kurulması var.
Örneğin uzakta üzerinde Centos işletim sistemi yüklü bir makinemiz var ve bunu nagios üzerinden izlemek istiyoruz. Centos üzerinde yum
komutunu kullanarak bu dosyaları kolaylıkla sisteme yükleyebiliriz. NRPE isimli paketin son sürümünü sisteme yüklemek için http://dag.wieers.com/rpm/packages/rpmforge-release/
adresinden kontrol edebilirsiniz.

Aşağıdaki satırları uygulayarak NRPE eklentisini sisteme kuruyoruz.
# wget http://apt.sw.be/redhat/el5/en/i386/RPMS.dag/rpmforge-release-
0.3.6-1.el5.rf.i386.rpm
# rpm –import http://dag.wieers.com/rpm/packages/RPM-GPG-KEY.dag.txt
# rpm -K rpmforge-release-0.3.6-1.el5.rf.i386.rpm
# rpm -i rpmforge-release-0.3.6-1.el5.rf.i386.rpm

Sonra yum komutu ile paketi kuruyoruz ve sistemin açılışında çalışmasını sağlıyoruz.

# yum -y install nagios-nrpe
# chkconfig –level 2345 nrpe on

Herhangi bir sorun olmadan kurulduysa paketimiz sıra yapılandırmada. Centos üzerinde öntanımlı NRPE yapılandırma dosyası
/etc/nagios altındaki nrpe.cfg isimli dosyadır. Bu dosyada Nagios ana sunucudan gelen eklenti çalıştırma isteklerinde kullanılacak
komutlar vardır. Aşağıdaki örneğe bakabilirsiniz:
command[check_users]=/usr/lib/nagios/plugins/check_users -w 5 -c 10
command[check_load]=/usr/lib/nagios/plugins/check_load -w 15,10,5 -c 30,25,20
command[check_disk]=/usr/lib/nagios/plugins/check_disk -w 20 -c 10 -p /
command[check_zombie_procs]=/usr/lib/nagios/plugins/check_procs -w 5 -c 10 -s Z
command[check_total_procs]=/usr/lib/nagios/plugins/check_procs -w 150 -c 200

NRPE servisini aşağıdaki komutla çalıştırıyoruz.
# service nrpe start

Servisin düzgün çalışıp çalışmadığını aşağıdaki komutla deneyebilirsiniz.
# netstat -an |grep 5666
tcp 0 0 0.0.0.0:5666 0.0.0.0:* LISTEN

Yazıyı çok uzatmamak için Nagios ana sunucudaki istemci host yapılandırmalarını bir sonraki yazıda vereceğim..

[1] http://www.nagios.org/
[2] http://ftp.thquast.de/linux/eisfair-1/pool/libw/libwrap7-6-dev/1.0.0/
[3] ftp://ftp.univie.ac.at/packages/cygwin/release/openssl/openssl-devel/

Bundan önce 0.1 sürümünü yaptığım Muhafız web içerik filtreleme programının 0.1.1 sürümü pisi paketi olarak hazır. Bundan önceki sürümde belirtilen öneriler ışığında, tasarımda düzenlemeler yaptım. Bu hali daha sade ve kullanışlı oldu.

Önceki sürümde kullanıcı tarafından girilen tarayıcı proxy ayarları, bu sürümde otomatik olarak yapılıyor. Kullanıcının sadece ayarları aktifleştirmesi yeterli. Pardus 2011 henüz yayınlanmadığı için şu anda ki pisi paketi Pardus 2009 için. Paketi kurmadan önce katkı deposunun sisteme eklenmesi gerekiyor. Katkı deposunu ekledikten sonra program bağımlı olduğu paketler ile birlikte sisteme kurulacaktır. Şimdilik menülere herhangi bir kısayol eklenmiyor. Programı konsoldan muhafiz komutunu vererek çalıştırabilirsiniz.

Program yine şimdilik otomatik olarak Firefox’un vekil sunucu ayarlarını yapıyor. Bir sonraki sürümde Opera ve Chrome desteğini eklemeyi düşünüyorum. Ayrıca bir sonraki sürümde Ebeveyn Ayarları kısmını ekleyeceğim. Bu kısımda şimdilik herhangi bir ayar yok. Programın bilinen eksikliği Yardım dosyasının yeni arayüze göre güncelleştirilmemiş olmasından kaynaklı çalışmamasıdır. Onun dışında menülerdeki bazı işlevlerde eksiktir. Programı çalıştırmadan önce dansguardian ve squid proxy servislerini çalıştırmayı unutmayın. İleri ki sürümde bunu da otomatikleştirmeyi düşünüyorum.

Programı aşağıdaki adresten indirebilirsiniz. Programda karşılaştığınız hataları ve önerileri bekliyorum.

muhafız-0.1.1.pisi

Linux’ta program yazanlar ya da sistem yöneticileri mutlaka bir metin editörü kullanmıştır. Linux üzerinde kullanılabilecek çok çeşitli ve kaliteli editörler mevcut. Bunlar vim, emacs, nano vb. olarak sıralanabilir. Bunların arasında ise vim editörü sahip olduğu özellikler ve komutları ile diğerlerinden ayrılabilir. Benim de severek kullandığım editörlerden birisidir.

Bütün bunların yanında Java ile yazılmış bir metin editörü dikkatimi çekti. jEdit isimli bu editör GPL2 lisansı ile dağıtılıyor. Java ile yazıldığı için tüm Windows, MacOS, OS/2 gibi platformlar altında sorunsuzca çalışıyor.

Aynı zamanda programın içerisindeki “Eklenti Yöneticisi” ile sitesinde bulunan onlarda eklentiden istediğinizi indirmeniz mümkün. jEdit 130′dan fazla dil için sözdizimi vurgulama desteği sunuyor. Kullanışlı ve sade bir arayüz sunan jEdit’in detaylı bir yardım menüsü mevcut. jEdit kurulumundan eklenti yüklemeye, makrolardan kullanım özelliklerine kadar her türlü bilgi mevcut.

Programı [1] adresinden indirdikten sonra konsoldan “java -jar jedit4.3.2install.jar” komutu ile kurabilirsiniz. Kurulum sırasında öntanımlı olarak kullanıcının ev dizinine jedit, bin ve man klasörü oluşturuluyor. Programı çalıştırmak için bin klasörü içindeki jedit dosyası çalıştırmanız yeterli. jedit klasörü içinde içerisindeki macros klasörü içerisinde değişik macro örnekleri mevcut.

[1]: http://www.jedit.org/index.php?page=download

Özgürlük için forumlarına daha önce yeni fikir olarak eklenen buradaki fikri üzerime almıştım ve programla ilgili bir kaç aydır üzerinde çalışıyordum. Program aynı zamanda ODTU’deki BTSP programı kapsamında Yazılım Projesi olarak sundum ve projeden geçtim. Programın adını özelliğine uygun olarak muhafız olarak koydum. Program herhangi bir derlemeye gerek duymadan binary dosyadan çalışmaktadır. İleride programın pisi paketini de yapmayı düşünüyorum.

Programın arayüzünü GLADE kullanarak hazırladım ve kodlamasını ise GTK kütüphaneleri kullanarak C dili ile yaptım. Program temelde filtreleme işlemini dansguardian kullanarak yapıyor. Benim yaptığım, kullanıcılar için dansguardian ve tarayıcı gibi diğer programları yönetmek için bir arayüz. Dansguardian hakkındaki detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Program içerisinde kullanıcılar için detaylı bir kurulum ve yardım dosyası hazırlanmıştır. Programın lisansı GPL’dir. Programı indirmek için buraya tıklayabilirsiniz.

Program ile ilgili olarak her türlü öneri, geri bildirim, hata ve yeni istek gibi özellikleri buradan yazabilirsiniz. Programın şu anda beta aşamasında olduğunu belirtmek isterim.

Eğer Pardus üzerinde sisteminizin performansını ölçmek isterseniz hardinfo programı tam size göre. Bunun için Paket Yöneticisinden hardinfo yazarak aratabileceğiniz gibi, konsoldan da sudo pisi it hardinfo komutunu vererek programı kurabilirsiniz. Hardinfo Linux sistemler için performans değerleme programı ve sistem analizcisi. Program işletim sistemi ve bilgisayarınız hakkında gerekli bilgileri derleyebiliyor ve dışarıya HTML olarak bu değerleri verebiliyor.

Değerlendirme ve Sistem raporunu almak için üst kısımda bulunan “Generate Report” düğmesine tıklıyoruz ve hangi bilgileri istediğimizi seçiyoruz. Raporu oluşturma bilgisayarınızın hızına bağlı olarak değişiyor.

Benim  2x Intel(R) Core(TM)2 Duo CPU E8400 @ 3.00GHz sistemimdeki benchmark değerleri aşağıdaki gibi. Bu değerleri Information menüsündeki “Network Updater” i kullanarak Hardinfo programının merkezi veritabanı ile eşleyebilir ve oraya eklenmiş olan benchmark testleri ile kendinizinkini karşılaştırabilirsiniz.

Benchmarks