http://lists.pardus.org.tr/pardus-camia/2012-February/000743.html

———

Görselin tam boyutu için üzerine veya buraya tıklayın.

Görselin XCF kaynak dosyası: http://dl.dropbox.com/u/38862200/pardus-susma-TASLAK-2.xcf – Dileyen alıp değiştirip kullansın diye…

Herkese merhaba ;

Pardus’un başına gelen son gelişmeleri kısa bir şekilde buraya yazmak istedim.

Uzun süredir ara verdiğim blog yazılarına böylesine üzücü bir haberle devam etmek istemezdim.

Üzücü haber ise Pardus’da ki son durumun pek iç açıcı olmaması, olay kısaca Pardus’a verilen önemde bariz bir değişim olması.

Öyle ki zaten fiili olarak sonu gelen “Pardus 2011″ sürümü resmi olarak sonlandırıldı. [1]

Böylece desteği devam eden bir bireysel sürüm kalmadı. Şuan desteği devam eden tek Pardus sürümü “Kurumsal 2″…

Sadece bu da değil Pardus’un başına gelenler. Aynı zamanda devletin desteğini azalttığını da söyleyebiliriz. Zaten ekip de yazdan beri sürekli bir küçülme var. Önce topluluk da ardından geliştirici kadrosunda gördük bu olayı.

Neden bilmiyorum ama galiba birileri istemiyor bu projeyi. Bir çok insan da böyle düşünüyor. Zira durum apaçık ortada.

Her neyse, önemli olan Pardus’a ne olduğu değil ne olacağı.

Bence bundan sonra önemli olan kullanıcıların tepki göstermesi ve örgütlenmesi. Zira projede bu kadar yol katedildikten sonra, bu kadar kullanıcı kitlesi oluştuktan sonra bırakmak olmaz.

Gelişmeler için Pardus e-posta listelerini takip etmenizi öneriyorum. [2]

Bir kullanıcının konuyla ilgili harika görüşünü aktarıyorum.

“Kimya öğretmeniyim. Laboratuvarımda bilgisayarda Pardus yüklü ve bir dönem boyunca tüm derslerde animasyonları sunuları hep Pardus’la gösterdim. Pardus kullanmalarını önerdim, dersin son bir iki dakikasını tanıtıma ayırdım. Şimdi o kadar ısrarımın, tanıtımın ardından bir öğrencim gelip de Pardus projesi bitmiş hocam derse, ben ne diyeceğim o çocuklara ? ”

Konuyla ilgili söylenecek son şeyi de arkadaşım Hüseyin Özkan söyledi ; “Yazık oldu !”

Ps: Bir de konuyla ilgili bir çalıştay olacakmış ama hala ayrıntıları belli değil.

Görsel : http://oluharfler.blogspot.com

[1] http://lists.pardus.org.tr/gelistirici/2012-January/057195.html
[2] http://liste.pardus.org.tr/mailman/listinfo/pardus-camia

Terminal emülatörü olarak Konsole'yi kullanıyorum. Tüm ihtiyaçlarımı karşılıyor. Eksiklik olarak gördüğüm çeşitli sık kullanılan komutlar için kısayollar (düğmeler veya menü seçenekleri) oluşturabilmek gibi çok uç şeyleri saymazsam her şeyi tam.

Ya da şöyle söylersem daha doğru olacak, 4.6 serisinde kullandığım sürümü öyleydi, özellik tamdı benim için. İlk olarak 4.7'de karşılaşmıştım ama KDE'nin bu sürümüyle fazla zaman geçiremeden tekrar 4.6'ya döndüğümden sorun olarak gördüğüm bu duruma bakamadan kalmıştı. Sanırım yeteri kadar merak unsuru oluşturdum, durumdan bahsedebilirim artık.

Konsole'nin önceki sürümlerinde bir metin seçilip fare ile doğrudan sürüklenebiliyordu. KDE 4.6 serisinden sonraysa sürükleme işlemi için bir de Ctrl tuşuna basmak gerekiyor. Bu değişikliğin nedeni Konsole üzerinde dikkatsizce yapılabilecek sürükleme bırakmaların sorunlara neden olabileceği düşüncesi. Konsole üzerindeki sürükleme davranışının KDE 3'teki gibi seçime bağlı olması için bir istek açılmış KDE Hata Takip Sistemi'nde ama nedense ayarlar ekranına bir seçim koymak yerine doğrudan sürükleme işleminin Ctrl ile yapılması sağlanmış. Bu da bir kısım kullanıcıyı daha güvenli bir Konsole'ye kavuştururken bir kısım kullanıcıyı da daha az yetenekli bir Konsole'yle baş başa bırakıyor.

Kendim için durumu kullandığım Konsole'de 4.6 davranışını geri getirerek aştım ama daha genel bir çözüm için Konsole geliştiricilerinin bunu isteğe bağlı yapması için ikna edilmesi gerekiyor gibi.

Şimdi kaldığım yerden sürükleyip bırakabilirim.

Konuyla ilgili bağlantılar da aşağıdaki gibi:

• there sould be a switch to disable konsole drag and drop feature
• drag & drop feature missing from konsole in kde 4.7
• KDE konsole: disable drag and drop of selected text

Sanal makine işlerim için genelde Virtualbox kullanıyorum. Geçenlerde üzerinde çalıştığım makinelerin birinde disk alanı yetmemeye başladı. Kısa bir araştırmadan sonra ufak bir iki işlem ile disk boyutunu artırabileceğimi buldum. Öncelikle sanal makinenin ayarlarından Depolama bölümüne gelerek, ilgili kontrolleyici üzerinde yeni bir hard disk ekliyoruz.

Burada “Create new disk” seçeneği ile devam ederek yeni oluşturacğımız disk boyutunu istediğimiz gibi vererek yeni sanal diskimizi oluşturuyoruz.

Ardından kullanıcının ev dizinindeki “VirtualBox VMs” klasöründeki ilgili sanal makinenin dizinine giriyoruz. Burada yeni oluşturduğumuz sanal diski görebiliriz.

Yapacağımız son işlem eski sanal diski yenisininin üzerine klonlamak. Bunu yaparak eski sanal disk üzerindeki tüm verilerimizin, boyutunu artırdığımız yeni sanal disk üzerine kopyalanmasını sağlıyoruz. Bunun için aşağıdaki komutu veriyoruz:

$ vboxmanage clonehd pardus2011.vdi pardus2011_new.vdi –existing

Bu komuttan sonra aşağıdaki çıktıyı almamız gerekiyor.

0%…10%…20%…30%…40%…50%…60%…70%…80%…90%…100%
Clone hard disk created in format ‘VDI’. UUID: 466f5ad3-daf5-4974-8c85-2323357bf446

Artık VirtualBox üzerinde eski sanal diski kaldırıpi yenisini göstererek sanal makinemizi başlatabiliriz. Sanal makine tekrar açıldığında yeni disk üzerindeki ilave alan biçimlendirilmemiş görünecektir. Örneğin eski sanal disk 10 GB ise ve biz 15 GB’lik bir yeni sanal disk oluşturmuş isek, bu 5 GB lik alan biçimlendirilmemiş olacaktır. Kullanılan işletim sistemine göre bu ilave alanı eskisinin üzerine eklemek gerecektir.

Merhaba,

Çok fazla yazılacak günlük yazısı birikti. Tek tek yazmak, ya da atlamak gerek.

12 OCak 2011 tarihinde İzmir Milletvekili Erdal Aksünger’in TBMM’de Pardus hakkında bir konuşma gerçekleştirdi.

Kısa bir zaman diliminde de olsa Pardus’un durumunun meclis kürsüsünden dile getirilmesi mutluluk verici.

Meclis’in sitesindeki tutanakları aynen buraya aktarıyorum.

***

12 Ocak 2012 Perşembe
BİRİNCİ OTURUM
Açılma Saati: 13.04
BAŞKAN: Başkan Vekili Şükran Güldal MUMCU
KÂTİP ÜYELER: Fatih ŞAHİN (Ankara), Muhammet Bilal MACİT (İstanbul)
—–0—–
BAŞKAN – Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 51′inci Birleşimini açıyorum.
YOKLAMA
BAŞKAN – Elektronik cihazla yoklama yapacağız.
Üç dakika süre veriyorum.
(Elektronik cihazla yoklama yapıldı)
BAŞKAN – Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz.
Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim.
Gündem dışı ilk söz, Türkiye’de bilişim sektörünün yaşadığı sorunlar hakkında söz isteyen İzmir Milletvekili Erdal Aksünger’e aittir.

Buyurunuz Sayın Aksünger. (CHP sıralarından alkışlar)

ERDAL AKSÜNGER (İzmir) – Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiye’de bilişim sektörünün sorunlarıyla ilgili gündem dışı söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla sevgiyle selamlıyorum.
Bilişimle ilgili, değerli arkadaşlar, çok önemli bir konuyu dile getirmek istiyorum. Türkiye’de 1999′da başlayan ve 2001′de adı değişen Pardus Projesi’yle ilgili size bir iki tane konuda çok ciddi bilgiler vereceğim, tehditleriyle ilgili konuları size anlatmaya çalışacağım.

Dünyada “özgür yazılım” diye çok önemli bir konu vardır ki bu, ülkelerin millî işletim sistemlerini filan ortaya çıkaran bir konudur. Bu 1999 yılında da ülkemizde çok ciddi olarak ele alınmıştır, 2001′de de “millî işletim sistemi Pardus” diye bir sistem ortaya getirilmek üzere TÜBİTAK’ta ciddi bir çalışma başlatılmıştır. Ama bu arada neler olmuştur, bu Pardus TÜBİTAK’ta ne hâle gelmiştir onları anlatacağım size.

TÜBİTAK 2001 yılında bununla ilgili, özel sektörde 20-25 tane arkadaşı devlet bünyesine alarak millî işletim sistemimizle ilgili konuda bir adım atmıştır. 2009′a gelindiğinde bu konu çok ciddi bir şekilde dünyadaki tehditlerle birlikte bizim de yapmamız gereken konuları ortaya döktüğü hâlde mevcut iktidar tarafından millî bir politikaya dökülememiş bir hâlde şu anda rafa kaldırılmak üzere bir kenara itilmiştir. Bu yapı, 2001′de başladığında dünyada gelişen en büyük, en ciddi yükselen on işletim sisteminden birisiydi, gerçekten çok değerli bir konuydu. Belki de dünyada indirilen işletim siteleri arasında ilk ona girmişti ama 2005′e geldiğimizde bu iş unutulmaya başlandı ve konu şu anda rafa kaldırılma aşamasında duruyor. TÜBİTAK’ta da bu arkadaşların çoğu tasfiye edilmiş durumdadır.

Nedir Pardus? Bugün, ülkemiz Amerikan, İngiliz ve İrlanda, İsrail yazılımlarının elinde şu anda tehdit hâlinde durmaktadır. Pardus o gün devreye sokulduğunda ülkenin kamu kurumlarında, askerî kurumlarında, maliyesinde, millî eğitiminde kullanılmak üzere devreye sokulmuştu. Ama neden başarısız olduğunu hiç kimse “Ya bu niye başarısız oldu?” diye gündeme getirmedi.

Çok basit bir şey anlatacağım size. Millî Eğitim Bakanlığının dört yıl önce bütün okullarda uygulanmak üzere çıkardığı bir proje vardı. Bütün okulları dijital platforma taşımak istiyordu. İhale sürecinden hemen önce, çok yakından tanıdığınız Microsoft’un dünya Başkanı Bill Gates apar topar Türkiye’ye geldi ve çok acil bir şekilde başbakanımızla görüştü. Bu görüşmeden sonra millî eğitim projesinde yine Amerikan yazılımları kullanılmaya başlanıldı. İşte o günden sonra Pardus tamamen rafa kaldırılmak zorunda kalındı.

Peki, neden başarısız oldu bu hikâye? Neden bu uluslararası yazılımlar ülkemizde böyle ciddi bir şekilde yer bulabiliyor?
Bunun iki tane nedeni var: Ya ciddi bir baskı altında birilerine dayatılıyor ya da birileri bu işten nemalanıyor.
Bir Microsoft programıyla ilgili üniversitelere geldiğinde, bir bireysel kullanıcıya, ev kullanıcısına 100 dolara bir programı satıyorsa, üniversite ve okullarımıza ya bedava veriyor ya da 3 dolardan satmaya çalışıyor bunları. Nedir bunun nedeni? Çocukları hangi programa alıştırırsanız, ondan sonraki gerçek hayata bununla birlikte devam etme modunu yaratmaya çalışıyorlar. Bu ciddi bir tehdittir. Ülkenin güvenliği tamamen bu yazılımlarla birlikte Amerikan şirketlerine teslim edilmiş durumdadır.

Değerli arkadaşlar, çok önemli bir konu. Bizim ulusal güvenliğimizden bahsediyoruz. Türk Silahlı Kuvvetlerimiz özgün yazılımları kullanmaya çalışıyor ama bu, devlet politikası olmadığı sürece bu işi başarmamız mümkün değildir. Birinci gündem maddemiz yapmak zorundayız. Bunu lütfen hepiniz ciddiye alın, bu çok önemli bir konudur. Türkiye’de bugün kullandığınız bütün bilgisayarların, kullandığınız bütün dijital her türlü veriyi bir yere gönderen cihazların hepsi Amerikan yazılımları veya İsrail yazılımlarıyla birlikte bir yerlerde kopya edilir vaziyettedir, bunu unutmayın.
(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)
BAŞKAN – Teşekkür ediyoruz Sayın Aksünger.
ERDAL AKSÜNGER (Devamla) – Sayın Başkan, hepinize çok teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum. (CHP sıralarından alkışlar)

http://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/Tutanak_B_SD.birlesim_baslangic?P4=21101&P5=H&page1=1&page2=1
http://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/Tutanak_B_SD.birlesim_baslangic?P4=21101&P5=H&page1=2&page2=2

***

Konuşmada tarih vb bir kaç hata olsa da, bu konuşmayı çok önemli görüyorum. Araştırdığım kadarıyla, Erdal Aksünger meslek ve ticaret olarak teknoloji dünyasına yabancı bir insan değil.

Kendisine internet sitesi üzerinden teşekkürlerimi ilettim.

Şöyle bir yanıt yazdım:

***

Erdal Bey merhaba,

Meclis kürsüsünden yapmış olduğunuz konuşma için, şahsım ve Pardus kullanıcıları adına teşekkür ederim.

Pardus, ülkemiz için çok önemli bir proje. Devamı, gerek ülkemiz gerekse Dünyada özgür yazılımın itibarı için çok önemli. Eğer başarısız şekilde rafa kaldırılırsa, hem ülkemizin itibarı hem de birey ve kurumlarımızın bağımsızlığı zarar görecektir.

Bugün, yurtdışında bir çok eleştirmen Pardus’un çok iyi bir GNU/Linux dağıtımı olduğunu yazdı. Neredeyse olumsuz bir eleştiri olmadı.

Şu adreste mevcut incelemelerden bir kısmını görebilirsiniz:

http://distrowatch.com/table.php?distribution=pardus

Ayrıca Pardus’un yurt dışında da Almanya, Hollanda, Fransa, Rusya, İsveç vb bir çok ülkede kendiliğinden oluşan topluluğu bulunmakta. Bu da ürünün başarısının bir ispatıdır.

Bugüne kadar Pardus’a yeteri kadar özen ve kamu desteği gösterilmedi. Kamu ve şirketler için “Kurumsal” sürümler çıkarıldı. Bu sürümleri uygulanması konusunda yeterli talep alınmadı. Bir şekilde özgür yazılım iş modelinde, Microsoft’un yabancı sermayeli çözüm ortakları değil, bu ülkenin genç jenerasyonunun kurduğu Pardus Çözüm ortakları etkinleştirilemedi.

Bugün gelinen noktada, Pardus’un çok kaliteli ekibi dağıtılmış durumda. Personelin özlük hakları zayıflatılmış. Öerneğin ikramiyeler kaldırılmış ve “bilim” yapan insanların teşvik edilmesi gerekirken, bu kişilerin yüksek lisnans ve doktora izinleri kaldırılmıştır.

Konuyla ilgili,
http://www.teknokedi.com/tubitaktan-haberler-iyi-degil/ Bu köşe yazısı durumun çerçevesini çizmekte. Buradaki yazılanlar ise detayları vermekte: http://forum.teknokedi.com/discussion/1241/tuebitaktan-haberler-iyi-degil

Bu hususlar doğrultusunda, bugün gelinen noktada, 24 Bin üyeye sahip ozgurlukicin.com toplulugu ve 20 Bin üyeye sahip pardus-linux.org topluluğu ve tüm özgür yazılım kullanıcıları olarak yoğun kaygı duymaktayız.

Bir çok üyemiz, Bilgi Edinme Kanunu çerçevesinde bireysel başvurularla Pardus Projesinin akıbetini sormaktadırlar.

Henüz tatmin edici bir yanıt alabilmiş değiliz.

Size, bu önemli konuyu Meclis Kürsüsünden dile getirdiğiniz için çok teşekkür ederim.

Çalışmalarınızda başarılar dilerim.

Pardus’un tarihçesi, kullanıldığı kurumlar, topluluklar ve diğer bilgiler için:

http://tr.pardus-wiki.org/Pardus

Saygılarımla,
Zeki Bildirici

***

Umarım Pardus daha fazla gündeme gelir. Bunun için sizin de -görüşünüz ne olursa olsun- eğer ulaşabileceğiniz vekilleriniz veya siyaset ile uğraşan yakınlarınız varsa, bu konuda onlara ulaşmanız çok iyi olacaktır.

NOT: Bu yazı, blog.bluzz.net adresindeki günlüğümdeki yazıların Özgürlükİçin.com gezegenine düşmemesi nedeniyle, buraya kopyalanmıştır.
Yazı hakkında yorumlarınızı orijinal girdiye yapabilirsiniz.
http://blog.bluzz.net/meclis-kursusunde-pardus/

Windows'un Explorer'ını her kullandığımda Dolphin'in ne kadar harika bir dosya yöneticisi olduğunu daha iyi anlıyorum. Yine de Dolphin'de tam olarak istediğim gibi olmayan yerler de yok değil.

Bunlardan biri bir dosyanın aynı isimli başka bir dosyanın üzerine yazılmaya çalışıldığında çıkan Dosya Zaten Var başlıklı iletişim penceresiyle ilgili.
Bu pencerede kaynak ve hedef dosyalarının tür, boyut, değiştirilme tarihi gibi özellikleri, dosya önizlemeleri ve dosyaların tam adresleri görüntüleniyor. Bunların dışında kullanıcıya üzerinde işlem yapılan dosyada kullanılabilecek yeniden adlandırma, atlama ve üzerine yazma seçenekleri bulunuyor.

Pek çok kişi için ihtiyaç duyulabilecek her şey var diyebiliriz rahatlıkla. Ama küçük bir sorun var. Bu durumun herkes tarafından tekrarlanıp tekrarlanmadığını bilmemekle birlikte uzun zamandır benim canımı sıktığını biliyorum. Sorunun küçüklüğü de bu zamana kadar göz yummamın sebebidir. Bahsettiğim sorun bu pencerenin biraz küçük olması. Pencere yeterli boyutta olmadığı için en çok ihtiyaç duyduğum bilgileri görmek için ya pencereyi boyutlandırmak ya da dikey kaydırma çubuklarını kullanmak zorunda kalıyordum. Ta ki az önce bu duruma bir son vermeye karar verene kadar.

Benzer durumla karşılaşanlar aşağıdaki adımları takip ederek Dosya Zaten Var penceresini istediği boyutta kullanabilir.

0. İlk olarak Dosya Zaten Var penceresini kenarlarından tutarak istediğiniz boyutlara getirin.

1. Pencereyi sağ tıklayın ve Gelişmiş > Özel Pencere Seçenekleri... yolunu takip edin. Açılan yapılandırma penceresinin Pencere sekmesine geçin ve her şeyin olması gerektiği gibi olduğundan emin olun. Burada büyük ihtimalle değiştirmeniz gerekecek bir şey olmayacaktır, tam olarak ilgili pencere üzerinden buraya geldiğimiz için.
2. Şimdi Geometri sekmesine geçin. Boyut seçeneğini açın. Boyut için İlk Olarak Uygula veya işe yarayacaklardan birini seçin. Boyut değerini isterseniz yuvarlayabilir veya farklı değerler verebilirsiniz. Bunu da yaptıktan sonra Tamam düğmesine basarak yapılandırma penceresini kapatabilirsiniz.
3. Şimdi bir dosyayı başka bir dosyanın üzerine yazmayı deneyerek yaptıklarınızın işe yarayıp yaramadığını test edebilirsiniz.
Küçük ama can sıkıcı bir durumdu. Kurtuldum. Dolphin şimdi daha iyi benim için. Google Native Client'e de kavuşabilseydim iyiydi ama yine sonraya kaldı görünüyor.

Bugün ilk olarak Yoyo Fernández'in bir girdisinde gördüm Pembe Pardus'u. Şimdi de Pardus Life'da konuyla ilgili bir yazı görünce çalışmanın kime ait olduğunu ve nasıl ortaya çıktığını öğrendim.
pink pardus başlıklı çalışma Pardus-Linux.Org'dan lordleos takma isimli kullanıcıya ait. Kendisi yeğeni için bir Pardus duvar kağıdı yapmış ve Pardus-Linux.Org'un Pardus Sanat bölümüne göndermiş.
lordleos iki meşhur figürü, Pardus logosunu ve Pembe Panter'i bir araya getirmiş ve hoş bir çalışma ortaya çıkarmış. Yüz, bıyıklar, benekler Pardus'tan, gözler, kaşlar ve kulaklar da Pembe Panter'den olmuş.

Pardus ile ilgili böyle güzel çalışmalar görmek dileğiyle yazıma Pembe Panter'in meşhur müziğiyle son veriyorum.

Akşam eve geldiğimde Google Reader'da Version 1.0 of the Clementine music player arrives başlıklı The H Open haberi dikkatimi çekti.

Clementine geliştiricileri yeni yılı yeni bir sürümle karşılamış ve özgür müzik oynatıcılarının 1.0 sürümünü duyurmuşlar. Kullanımının kolay olması ve hızlı çalışması için tasarlanmış çok platformlu Clementine, şu an 2.5 sürümünde olan Amarok'un 1.4 sürümünden ilham alan bir uygulama. Clementine ile bilgisayarınızdaki yerel müzik kütüphanenizi dinleyebileceğiniz gibi çevrimiçi radyo istasyonlarını da dinleyebilirsiniz.

Bu sürümde dikkat çeken en büyük yenilikler arasında gelen Spotify ve Grooveshark müzik yayın hizmetleri desteği bulunuyor. Bunun dışında kullanıcıların yereldeki veya internet üzerindeki müzik dosyalarını bulmasını kolaylaştıran bir genel arama özelliği geliyor. Müzik CD desteği, ayarlar ekranı iyileştirmeleri, albüm kapak araması ve daha çok kodlama seçeneği de yeni sürümle birlikte gelenler arasında. Önceki sürümlerdeki pek çok hatanın düzeltildiğiniyse söylemeye bile gerek yok.

Daha fazlasını ilgili haberden ve orada verilen bağlantılardan bulabilirsiniz. Ben daha fazla uzatmadan bu yazıyı yazma nedenime geçmek istiyorum. Clementine'de bir kedi varmış, hem de pek çoğumuzun yakından tanıdığı ve sevdiği bir kedi: Nyan Cat.
Clementine için Pardus Hata Takip Sistemi'nde bir yeni sürüm isteği açarken 1.0'ın değişim listesine göz attım. Son madde olan Add Nyanalyzer Cat epey bir ilgimi cezbetti.

Her ne kadar bendeki sürüm 0.7.1_20110904 olsa da hemen Clementine'yi açararak bende olup olmadığına baktım ve şanslıydım, oradaydı. Nyan Cat ya Dinleme Oku'yu yazarken orada değildi ya da gözümden kaçmayı başarmış, şu an bilmiyorum hangisi olduğunu, pek de önemi yok açıkçası.

Neden bahsettiğimi daha iyi anlamak için Clementine'yi açabilir veya aşağıdaki videolara göz atabilirsiniz.


Nyan Cat'li bildiğin başka neler var diye soranlar için, şimdilik şunları gösterebilirim: 1, 2, 3, 4...

Dün bahsettiğim unoconv hakkında Google+'ta neler yazılmış diye bakarken FF Multi Converter'a rastladım.

FF Multi Converter, basit bir grafik arayüz. Ses, video, resim ve belge dosyalarını diğer araç ve kütüphanelerden yararlanarak popüler biçimler arasında dönüştürüyor. Uygulama dönüşüm işlemlerini yaparken ses ve video dosyaları için FFmpeg, belge dosyaları için unoconv, ve resim dosyaları için PIL'i kullanıyor. Uygulamanın kendisiyse PyQt kullanılarak Python ile yazılmış.
FF Multi Converter'ın amacı tüm çokluortam biçimlerini bir uygulama üzerinde bir araya getirerek bu biçimleri dönüştürmek için kullanıcılara kullanımı kolay bir arayüz sunmak olarak özetlenmiş. FF Multi Converter'ın gelişimi aktif ve GitHub üzerinde sürdürülüyor. Bir geliştiriciyseniz kod katkısı veya bir kullanıcıysanız çeviri katkısı verebilirsiniz. Sadece kullanımı ve tanıtımıyla da yetinebilirsiniz tabii ki.

Pardus üzerinde kurmak için aşağıdaki komutları kullanabilirsiniz:

sudo pisi it -c system.devel
sudo pisi bi http://svn.pardus.org.tr/pardus/playground/maidis/2011/programming/language/python/pythonmagick/pspec.xml -d
sudo pisi it pythonmagick*.pisi
sudo pisi bi http://svn.pardus.org.tr/pardus/playground/maidis/2011/multimedia/converter/ffmulticonverter/pspec.xml -d
sudo pisi it ffmulticonverter*.pisi
rm *.pisi

Uygulamanın kullanımı çok basit olsa da kısaca değinelim. Ses, video, resim ve belgeler için farklı sekmeler bulunuyor uygulamada. Burada hangi biçimden hangi biçime dönüşüm yapılacağı açılır listeler üzerinden seçiliyor. Tek bir dosya üzerinde işlem yapmak için ilgili dosyayı açmak yeterli. Birden fazla dosya üzerinde işlem yapmak içinse Convert all files in this folder (Bu dizin içindeki tüm dosyaları dönüştür) seçeneğini işaretlemek gerekiyor. Çoklu kipte çalışılırken (toplu işlem yapılırken) de dizin değil tek bir dosya seçiliyor, o dosyanın bulunduğu dizin otomatik olarak seçiliyor, dizin seçilmiyor diye merak etmeye gerek yok.

Dosyaları aynı dizin veya istenen özel bir dizin içinde dönüştürmek mümkün. Ayrıca dönüşüm yapıldıktan sonra esas dosyaları silmek için de bir seçenek bulunuyor. More (Daha fazla) düğmesiyle de ses, video ve resim dosyalarını dönüştürürken boyut, görüntü oranı, saniye başına kare oranı, kanal sayısı vb. değerleri değiştirmek mümkün.

Konsol sevmeyenlerin deneyebileceği bir uygulama FF Multi Converter demek için bu kadar yeter sanırım.

Üç olsa elle çevirirsin, beş olsa belki ama yedi ofis belgesini elle çeviremezsin. Bu, şu an ismini bir türlü hatırlayamadığım bisküvi türü bir ürüne ait reklamın az önce karşılaştığım duruma uyarlaması. İsmi gelseydi aklıma reklamının videolarını ekleyecektim en üste, konuyla yakın alakasından dolayı ama gördüğünüz gibi.

İndirdiğim arşiv içinden dokuz adet *.doc uzantılı belge çıktığında hafif bir bu ne ya iç geçirişinin ardından kesin bir betik veya araç vardır diye Google'da kısa bir araştırma yaptım. Sonrasında unoconv ismine ulaşmam birkaç dakikamı aldı.

Pardus için halihazırda bir paketi olup olmadığını kontrol ederken Office Belgelerini Dönüştürme'den başka bir iz bulamayınca yaklaşık yirmi dakikaya bir PiSi paketi yaptım. İlk önce Git sürümünü paketlemeyi denedim ama başarılı olamayınca Arch'taki paketi temel alan bir tane yaptım. Yirmi dakikayı bulması bu yüzden, yani paketlenmez demeyin şansınızı deneyin, özgürlük için Pardus. Tabii çıkmaz demeyin şansınızı deneyin milli piyango sözlerini içeren tek bir video dahi bulamadığım için önceki cümle tam anlaşılır olmadı ama neyse bu cümle tatsız tuzsuz da olsa o görevi yerine getirdi.

Pardus üzerinde unoconv'u yüklemek için aşağıdaki komutları kullanabilirsiniz:

sudo pisi it -c system.devel
sudo pisi bi https://svn.pardus.org.tr/pardus/playground/maidis/2011/office/misc/unoconv/pspec.xml -d
sudo pisi it unoconv*.pisi
rm unoconv*.pisi

unoconv'u kullanmaksa çok basit, Konsole'yi açarak aşağıdaki komutun benzerlerini kullanabilirsiniz değişik senaryolar için:

unoconv -f odt *.doc

Belki biri de unoconv nedir hakkında daha doyurucu bir günlük girdisi, viki maddesi vs. yazar da Türkçe belge eksikliği de giderilmiş olur.

Yazı boyunca Hadise'nin Aşk Kaç Beden Giyer'i ve aynı isimli albümü dinlenmiştir. Dün dikkatimi çekti ilk kez, güzelmiş.

Son olarak da Jack London.

Merhabalar, daha önce burada sizlere tanıttığım ve severek kullandığım Scribes adlı metin editörüne çok hoş bir özellik daha eklendi : Dosya gezgini.

Yeni gelen özellik sayesinde kod yazarken daha da hızlı bir biçimde çalışabiliyoruz. Genel olarak şöyle bir görünüme sahip yeni özelliğimiz.

Kullanım

Yükleme

 Ubuntu kullanıcıları için  install Scribes via the official PPA.

Diğer kullanıcılar scribes’i sitesinden download ederek kurabilir.

Merhabalar, bügün sizlere Linux çekirdeği ile birlikte gelen iptables ile ilgili bilgi vermeye
çalışacağım. Iptables çekirdek ile gelen bir firewall yazılımı, internet üzerinde iptables ile ilgi
pek türkçe döküman olmadığından bende bir tane hazırlamaya karar verdim umarım birilerine yardımcı olur.

Herneyse, şimdi iptables kullanımını bir örnek üzerinden öğrenmeye çalışalım. Linux sistemlerde
uzak masaüstü bağlantısı yapılmasını nasıl engelleyebiliriz onu görelim.

Öncelikle bağlantı izinini vermek için ayarları yapalım.

Evet, şimdi bağlantı programı ile localhost’a yani kendi bilgisayarımıza bağlanalım.

Bağlantı sırasında atadığımız şifreyi giriyoruz ve şöyle bir uyarı alıyoruz bağlantı istediğini
onaylayıp onaylamadığımızı soruyor.

Bağlantıya onay verdiğimizde ise bağlantı gerçekleşiyor.

Şimdi, bu bağlantıyı iptables ile nasıl engelleyebiliriz ? Şimdi biz kendi bilgisayarımıza bağlantığımız
için bilgisayarımızdan ip’si 127.0.0.1 olan bağlantıları engellemeliyiz. Yani Iptables’de ki OUTPUT
kısmı ile ilgileneceğiz. Şimdi ip adresi 127.0.0.1 olan bir bağlantıyı engellemek için yeni bir kural
eklememiz lazım. Kural eklemek için -A parametresini kullanıyoruz, -A’dan sonra INPUT,FORWARD veya OUTPUT
seçeneği ile kuralımızın hangi durumda geçerli olması gerektiğini bilgiriyoruz OUTPUT dediğimizde sistemden çıkan
bağlantılar ile ilgileniyor.

Şimdi, kural eklemek için hazırız, şimdi hangi adresin engelleneceğini belirtelim bunun için -s parametresini kullanıyoruz
komutumuzun son hali ise şöyle

iptables -A INPUT -s 127.0.0.1

Şuan için komutumuz iptables için bir şey ifade etmiyor çünkü bu tür bir bağlantıda ne yapması gerektiğini
belirtmedik bunun için ise -j parametresini kullanacağız -j parametresi yapmak istediğiniz işleme
göre farklı değerler alıyor örneğin engellemek için DROP, kabul etmek için ACCEPT gibi. Biz engellemek istiyoruz bu yüzden drop kullanıyoruz
Komutun son hali ise

iptables -A INPUT -s 127.0.0.1 -j DROP

Evet şimdi bu komutu konsolda root hakları ile verelim eğer alt satıra geçiyorsa komut başarılı demektir.

Evet, alt satıra geçti emin olmak için iptables kurallarımızı listeleyelim bunun için iptables -L komutunu kullanıyoruz.

Evet, şimdi sistemi yeniden başlattığımızda kuralların değişmemesi için kurallarımızı kayıt edelim.

Komutumuz :

/etc/init.d/iptables save

Evet, şimdi çalışıp çalışmadığını kontrol etmek için ilk yaptığımız gibi bağlanmayı deneyelim.

Evet, artık bağlanmaya çalıştığımızda parola sormadan bekliyor bağlanamıyor. Yani komutumuz işe yaradı.
Peki bu yazdığımız kuralı silmek için ne yapacağız ? Çok basit, kural eklermiş gibi -D parametresi ile oluşturduğumuz kuralı sırasına göre silebiliriz

Önce kuralları listeleyelim,

Şimdi bizim kuralımız OUTPUT kısmında 1. sırada şimdi bu kuralı silelim bunun için şu
komutu kullanıyoruz

iptables -D OUTPUT 1

Bu işlemden sonra yeniden bağlanmyı denediğinizde bağlantı kurulacaktır.

Eğer belirli bir porttan gelen tüm bağlantıları engellemek istersek port belirtip kaynak adres belirmeyiz bu
sayede isteğimiz gerçekleşir. Bu işlem için şöyle yapıyoruz.

iptables -A INPUT -p tcp --sport 80 -j DROP

Komutun anlamı ise şudur 80 numaralı porttan (–sport 80) ve TCP protokolunü(-p tcp)  gelen tüm bağlantı isteklerini(INPUT)
kabul etme(-j DROP)

Bu komuttan sonra kurallarımızı listeleyelim.

Gördüğünüz gibi kuralımız orada belirmiş.

Son olarak bir örnek verelim[1]

Iptables kullanarak sistemden sadece http ve DNS erişimini sağlayalım.
Öncelikle Policy yani kuralları tüm bağlantıları reddetmesini sağlayacak şekilde ayarlayalım.

iptables -P INPUT DROP
iptables -P OUTPUT DROP

NOT: iptables’de -P parametresi ile ana kuralların genel olarak uygulayacağı davranışı belirleyeblirsiniz.

Şimdi Durumumuza bakalım.

Şimdi http ve dns’ye izin verecek şekilde ayarlayıp son durumu görelim.

iptables -A OUTPUT -p tcp --dport 80 -j ACCEPT -> Hedef portu 80 olan paketlerin çıkışına izin verir.

iptables -A INPUT -p tcp --sport 80 -j ACCEPT -> Kaynak portu 80 olan paketlerin girişine izin verir.

iptables -A OUTPUT -p udp --dport 53 -j ACCEPT -> Hedef portu 53 olan paketlerin çıkışına izin verir.

iptables -A INPUT -p udp --sport 53 -j ACCEPT -> Kaynak portu 53 olan paketlerin  girişine izin verir.

Evet, şimdi son durumu görelim.

Gördüğünz gibi istediğim kurallar hazır. Eğer kuralların hepsini aynı anda silmek isterseniz

iptables -F komutunu kullanabilirsiniz.

[1] = Bilişimin Karanlık Yüzü – Sayfa 335-336

div.example{ padding: 5px; font-family: Courier; border: 1px dashed #cccccc; background-color: #eeeeff; margin-left: 5%; margin-right: 5%;}
   Screen genelde çok az kişinin kullandığı çok faydalı bir araç. Screen 'i pencere çoklayıcısı olarak tanımlamak mümkün. Bunun anlamıysa screen kullanarak tek bir terminalde oluşturacağınız değişik sayıda pencerelerde aynı anda değişik programları çalıştırabileceğiniz. Günümüzde grafiksel uç birimler sekme özelliğine sahip olsa da screen 'in yetenekleri çok daha fazla.

    Screen 'i paket yöneticinizi kullanarak kurabilirsiniz. Pardus için '$ sudo pisi it screen' yeterli olacaktır.

$ screen

komutunu vererek yeni bir screen oturumu açabilirsiniz. Screen de birçok program gibi ayar doslarını nokta(dot) dosyası olarak kullanıcının ev dizininde tutar. İlk çalıştırdığınızda muhtemelen sizi screen 'in lisansını, hataların nereye raporlanacağını vb. bilgileri içeren bir sayfa karşılayacaktır. Bu sayfayı kapatmak için ~/.screenrc sayfasına aşağıdaki satırı ekleyebilirsiniz: 

startup_message off

    Yaratılan her screen oturumu eşsiz bir numara ile tanımlanır. İlk pencere 0 ile numaralandırılır ve 1, 2, 3 şeklinde devam eder. Ctrl+a screenin varsayılan komut karakteridir. Bununla birlikte Ctrl+a 'dan sonra girilen komut büyük/küçük harf duyarlıdır. Yani Ctrl+a n ve Ctrl+a N farklı anlamlara gelir.

    Yeni bir pencere yaratmak için Ctrl+a c (create) kombinasyonunu kullanabilirsiniz.

    Oluşturulan pencereler arasında geçiş yapmak için değişik yöntemler vardır:

• Ctrl+a n (next)tuşlarıyla bir sonraki pencereye, Ctrl+a p (previous) ile de bir önceki pencereye geçebilirsiniz.
• Ctrl+a sonrasında 0-9 arasında bir sayı ile karşılık gelen pencereye geçiş yapabilirsiniz.
• Ctrl+a " ile bütün pencerelerin listesini görebilir, istediğinize geçebilirsiniz.

    Ctrl+a A tuşlarıyla kullanmakta olduğunuz pencereyi yeniden adlandırabilirsiniz.
   
    Yeni pencereler oluşturmayı ve aralarında geçiş yapmayı öğrendik. Oturumdan kopmak(detach) için Ctrl+a d kullanılabilir. Bunun yerine sadece oturumu içeren uç birimi de kapatabilirsiniz. Ama bu yöntemlerden hiçbiri oturumunuzu sonlandırmaz. Yaptıkları oturumunuz ve uç birim arasındaki bağlantıyı koparmaktır. Eğer Ctrl+a d komutunu kullandığınız sırada hali hazırda çalışan bir program varsa çalışmayı sürdürecektir ve istediğiniz zaman tekrar bağlanarak işinize devam edebilirsiniz.     
    Koparılan bir oturuma yeniden bağlanmak için aşağıdaki komut kullanılabilir:

$ screen -r

    Koparılan sadece bir tane screen oturumu varsa direk olarak ona bağlanırsınız. Birden fazla oturum olması durumunda ise bir şuna benzer liste karşınıza çıkar:

$ screen -r
There are several suitable screens on:
        2608.pts-0.pardus2011   (Detached)
        2665.pts-0.pardus2011   (Detached)

     Bir tanesini seçip yeniden bağlanabilirsiniz:

$ screen -r 2608.pts-0.pardus2011

    Screenin bir başka önemli özelliği de bir screen ourumunu paylaşabiliyor olmanızdır. Bunun için aşağıdaki adımları izlemeniz yeterlidir: 

1. root olarak: # chmod u+s /usr/bin/screen ()
2. # chmod 755 /var/run/screen
3. root kullanıcısından çıkış yapın ve screen oturumunu paylaşacak kullanıcıyla bir screen oturumu açıp isim verin: $ screen -S oturumAdı
4. Çoklu kullanıcı özelliğini açmak için Ctrl+a :multiuser komutunu verin.
5. Screen oturumuna bağlanacak ikinci kullanıcıya gerekli izinleri vermek için Ctrl+a :acladd kullanıcı2 (kullanıcı2 bağlanacak olan diğer kullanıcının ismi)
6. Daha sonrasında kullanıcı2 SSH kullanarak bilgisayara bağlanmalı ve $ screen -x kullanıcı1/oturumAdı (kullanıcı1 screen oturumunu oluşturan kullanıcı) komutuyla oluşturulan screen oturumunu kullanmaya başlayabilir.

    Böylece iki kullanıcı da aynı screen oturumunu paylaşabilir ve komut çalıştırabilir.

    Screen pencereleri iki veya daha fazla yatay pencereye bölmenizi sağlar. Bu sayede, örneğin, bir yandan sistem kaynaklarını görüntülerken ("top"), pencerenin bir diğer kısmında çalışmaya devam edebilirsiniz.

     Screen'i ikiye ayırmak için önce iki screen oturumu oluşturun. Ctrl+a S screeni ikiye ayıracaktır; üst kısımda hali hazırda kullandığınız oturum, altta boş bir tane.

    Alttaki kısma geçmek için Ctrl+a TAB kullanılabilir. Bu komut konsol imlecini alttaki kısma geçirecektir. Alt kısma geçtiğinizde önceden oluşturduğunuz screen oturumlarından bir tanesini seçmelisiniz. Bunun için Ctrl+a " kullanın ve varolan screen oturumlarını listeleyin. Listeden bir tanesini seçerek kullanın. Yalnız yukarı kısımda kullanılan oturumu seçmemeye dikkat edin, böyle bir durumda iki kısımda da aynı oturumu kullanıyor olursunuz. Bir screen oturumu seçtikten sonra top komutunu verin ve Ctrl+a TAB ile yukarıdaki kısma geçin. Şimdi altta sistem kaynaklarını izlerken üst kısımda çalışabilirsiniz.

    Tekrar tam ekran durumuna dönmek için çalışmaya devam etmek istediğiniz kısma geçin ve Ctrl+a Q komutunu kullanın.

    Screen ayar dosyasında bazı düzenlemeler yaparak screeni daha kullanışlı hale getirmek mümkün. Bazı düzenlemelerle pencerenizin en altında aktif screen oturumlarını listeleyebilir, sistem saati ve bilgisayar ismi gibi bilgileri görebilirsiniz. Bununla yanında başlangıçta oluturulacak screen oturumları da tanımlayabilirsiniz. Örneğin:

hardstatus alwayslastline
hardstatus string '%{= kG}[ %{G}%H %{g}][%= %{=kw}%?%-Lw%?%{r}(%{W}%n*%f%t%?(%u)%?%{r})%{w}%?%+Lw%?%?%= %{g}][%{B}%Y-%m-%d %{W}%c %{g}]'

# Default screens
screen -t shell1 0
screen -t shell2 1
screen -t server 2 ssh me@myserver

    İlk iki satırda durum çubuğunun en altta olması gerektiği ve bu satırda ne olması gerektiği yazılıdır. # ile başlayan satır yorum satırı, yorum satırının altındaki "screen -t ScreenAdı ScreenNumarası KabukKomutu" formatındaki satırlar ise başlatılacak screen tanımlamalarıdır.

    Screen oturumlarını kapatmak için ise Ctrl+a Q komutunu verebilir veya exit komutunu kullanabilirsiniz. 

Kaynaklar:
[1] http://magazine.redhat.com/2007/09/27/a-guide-to-gnu-screen/
[2] http://news.softpedia.com/news/GNU-Screen-Tutorial-44274.shtml

div.example{ padding: 5px; font-family: Courier; border: 1px dashed #cccccc; background-color: #eeeeff; margin-left: 5%; margin-right: 5%;}table.inline{ border-style:none; background-color:#fff;}table.inline th{ padding:3px; border:1px solid #8cacbb; background-color:#dee7ec;}table.inline td{ padding:3px; border:1px solid #8cacbb;}
    IP Tables, güvenlik duvarı için Linux'ta kullanılan temel araçlardan birisidir. Linux'un çekirdek uzayındaki güvenlik duvarı gerçekleştirimi olan netfilter ile etkileşime giren, kullanıcı uzayında çalışan bir takım araçların bir araya gelmesinden oluşmuştur. IP Tables bir takım kurallar(rules) ve eylemlere(actions) göre davranır. Kurallar hangi paketler (ör. belli bir ağdan gelen paketler) için hangi eylemlerin (ör. paketlerin düşürülmesi) gerçekleştirileceğini belirlerler. Netfilter her paket için bütün kuralları sırasıyla işletecektir. Eşleşen bir kural bulduğunda bu kural için tanımlanan eylemi işletir.


ile kılavuzu okuyabilirsiniz.

Tablolar
iptabes ismi iptables'ın tablolar üzerinde çalıştığı gerçeğinden gelmektedir. Tabloların her biri belli bir paket davranışı üzerinde özelleştirilmiştir. Aşağıdakiler Linux 2.6.8 çekirdeği üzerinde varolan tablolardır(değişik çekirdek sürümlerinde değişik tablolar olabilir):

Tablo	Anlamı
raw	Paketlerin düşük seviye ayrıştırılması.
nat	Paket başlığında değişiklikler (where NAT takes place).
mangle	Özelleştirilmiş paket ayrıştırması.
filter	Paket filtreleme.

Paketle ne yapmak istediğinize bağlı olarak uygun bir tablo bulunmaktadır.

Zincirler (Chains)
Ip Tables'ta, her tabloya yapışık ve herbiri farklı trafik tipiyle ilişkili birçok zincir vardır:

Zincir	Anlamı
PREROUTING	Yönlendirmeden(routing) devreye girmeden makineye gelen trafik.
INPUT	Makinenin kendisine gelen trafik.
FORWARD	Makine üzerinden geçen trafik (başka makinede üretilen, hedefi başka makine olan).
OUTPUT	Yerel olarak yaratılmış trafik (hedef yerel ya da dış bir makine olabilir).
POSTROUTING	Dışarı giden trafik.

Ayrıca kendi zincirlerinizi oluşturmak da mümkün.

Veri Akışı
Linux çekirdeğinde her tablo/zincirde veri akışı aşağıdaki grafikte gösterilmiştir. Her kutuda zincir ve o zincir için geçerli tablolar gösterilmiştir. Trafik her zincir için geçerli her tablodan sırasıyla geçmektedir. Örneğin,  PREROUTING zincirinde raw, mangle ve nat tabloları var. Trafik akışı sırasıyla bu tabloların üçünden de geçer.

       Incoming
       Traffic
          |
          |
          V
     +----------+
     |PREROUTING|
     +----------+
     |   raw    |  <--------------+
     |  mangle  |                 |
     |   nat    |                 |
     +----------+                 |
          |                       |
          |                       |
       Routing                    |
    +- Decision -+                |
    |            |                |
    |            |                |
    V            V                |
  Local        Remote             |
Destination   Destination         |
    |            |                |
    |            |                |
    V            V                |
+--------+  +---------+           |
| INPUT  |  | FORWARD |           |
+--------+  +---------+           |
| mangle |  | mangle  |           |
| filter |  | filter  |           |
+--------+  +---------+           |
    |            |                |
    |            |                |
    V            |                |
  Local          |                |
 Machine         |                |
    |            |                |
    |            |                |
    V            |                |
 Routing         |                |
 Decision        |                |
    |            |                |
    |            |                |
    V            |                |
+--------+       |                |
| OUTPUT |       |                |
+--------+       |                |
|  raw   |       |                |
| mangle |       |                |
|  nat   |       |                |
| filter |       |                |
+--------+       |                |
    |            |                |
    |      +-------------+        |
    |      | POSTROUTING |      Local
    +----> +-------------+ --> Traffic
           |   mangle    |
           |     nat     |
           +-------------+
                 |
                 |
                 V
              Outgoing
              Traffic

Örnek olarak makinede üretilen ve yine makineye dönen bir trafik şu şekilde bir yol izler:

1. Paket yerel bir süreç ya da çakirdek tarafından üretilir
2. Yönlendirme kararı
3. OUTPUT: raw
4. OUTPUT: mangle
5. OUTPUT: nat
6. OUTPUT: filter
7. POSTROUTING: mangle
8. POSTROUTING: nat
9. PREROUTING: raw
10. PREROUTING: mangle
11. PREROUTING: nat
12. Yönlendirme kararı
13. INPUT: mangle
14. INPUT: filter
15. Paket yerel bir süreç ya da çekirdek tarafından alınır

 Kurallar (Rules)
Belli zincir/tablolar için hangi paketlere hangi eylemlerin uygulanacağını belirlemek için kurallar tanımlamak yeterlidir. Bütün kurallar bütün zincirlere uygulanmaz.

Zincir yönetiminde kullanılan bazı seçenekler ve parametreler
Zincir yönetiminde kullanılan seçenekler:

Zincirlere kural tanımlamak için:

Zincirdeki kuralların yönetiminde kullanılan parametrelerden bazıları:

Basit Komutlar

komutu iptables'taki kurallarınızı listeler. Eğer henüz herhangi bir kural tanımlamadıysanız şu şekilde bir çıktıyla karşılaşıcaksınız:


Kurulu Oturumlara İzin Vermek:
Halihazırda kurulu oturumların trafiğine izin vermek için:

Belli Bir Porttan Gelen Trafiğe İzin Vermek
Öntanımlı SSH portundan (22) gelen trafiğe izin vermek için, iptables'a bu porttan gelen bütün TCP trafiğine izin vermesini söyleyebilirsiniz:
Komutu incelersek:

• -A INPUT: Gelen trafiğe bakmak için kuralı girdi zincirine ekliyoruz
• -p tcp: TCP olup olmadığına bakıyoruz
• --dport ssh: Eğer öyleyse, girdinin ssh portuna gidip gitmediğine bakıyoruz
• -j ACCEPT: Eğer öyleyse, girdiyi kabul ediyoruz

Bu eklemelerden sonra kuralları tekrar kontrol edersek:

Şimdi gelen bütün web trafiğine izin verelim:
Kurallarımızı tekrar kontrol edelim:
Özel olarak ssh ve web trafiğine izin verdik ama herhangi bir engelleme yapmadığımız için bütün trafik devam edecektir.

Trafiği Engelleme
Bir paketi kabul etmek için bir kural tanımladığımızda, diğer kurallar onu etkilemez. Ssh ve web trafiğine izin veren kurallarımız önce geldiği sürece bütün trafiği engellesek de bu portlardan gelen trafik devam edecektir. Önemli olan bu kuralı sona eklemektir:
Özel olarak herhangi bir arayüz(interface) belirtmediğimiz için, ssh ve web haricinde bütün portlardaki ve arayüzlerdeki trafik engellenir.
iptables Düzenleme
Son tanımladığımız kuralla loopback arayüzü de engellenmiş oldu. Engelleme kuralını özel olarak -i eth0 ile sadece eth0 için tanımlayabilirdik. Bunun yanında loopback için de bir kural ekleyebiliriz. Kuralımızı eklediğimizde en sona geleceği ve onun öncesinde bütün trafiği engellediğimiz için bir işe yaramayacaktır. Bu yüzden bu kuralı dah önceye eklemeliyiz:
Bu açıdan bakınca ilk ve son satır neredeyse aynı. Daha detaylı bakmak için:


Kaynaklar:

• http://www.belgeler.org/howto/iptables-usage.html
• https://help.ubuntu.com/community/IptablesHowTo
• http://ornellas.apanela.com/dokuwiki/pub:firewall_and_adv_routing

Öncelikle bunu bir inceleme yazısı olarak algılamayın. Onun için Google amcaya başvurun milyonlarcası mevcut. Ben daha çok bu telefonu nasıl Turkcell uygulamalarından kurtulabilir ve nasıl daha fazla verim alabilirsiniz ondan bahsedeceğim.

Öncelikle telefonu aldınız ve farkettiğiniz gibi Turkcell bir sürü uygulama yüklemiş. (Güzel uygulamalar olduğu gibi gereksiz olanları da var. Tabii tercih meselesi.)

Öncelikle bu telefonu alma sebebim; birincisi öğrenci olmam :), ikincisi android işletim sistemine sahip olması (Android 2.3.3). Yalnız bu telefondan çok fazla birşey beklemeyin. Orta bir kullanıcı olarak yeter ve artar bana.

Neyse.. Gelelim Turkcell’den kurtulmaya. Öncelikle telefonun romunu değiştireceğiz. Bunun için telefonu yapan şirket Huawei’nin orjinal romu ya da fabrika çıkışlı desek daha doğru olur onu kullanacağız. Huawei’nin sitesinde kaldırılmış sanırım. Fakat bir kullanıcı dosya paylaşım sitesine yüklemiş romları. Linklerini aşağıda veriyorum. Turkcell’in orjinal romu da mevcut. Ben Avustralya romunu kullanıyorum.

Öncelikle romu indirip SD karta atın. (Telefonla birlikte 4 gb kart veriyorlar. Ne güzel! ) Sonrasında telefon açıkken : ayarlar > depolama > yazılım yükseltme > sd karttan güncelle
seçeneğini seçin. (tavsiye : önce yedek alın) 1-2 dk süren yükseltme işleminden sonra telefonunuz Turkcell’den bağımsız bir şekilde istediğiniz gibi kullanılır hale gelecek. (Özellikle Turkcell romunda iken radyo yokken, orjinal romda radyo uygulaması mevcut.)

Asıl soru garanti. Merak etmeyin kullandığınız rom Huawei’nin kendi çıkardığı rom olduğu için garanti kapsamı dışında kalmıyor olmanız. Zaten herhangi bir problem de Turkcell roma dönebilirsiniz.

Bunlar da romlar:

U86501V100R001C121B826(Turkey Turkcell-T20).zip (145.42 MB)
http://www.multiupload.com/Y214P6DFZM

U8650-1V100R001C121B828SP01(turkey General).rar (148.04 MB)
http://www.multiupload.com/KISGIWJ9UO

U8650V100R001C223B826(Malaysia General).zip (109.93 MB)
http://www.multiupload.com/3BFFPUZOEO

U8650V100R001C257B823SP03(Australia Channel).zip (102.61 MB)
http://www.multiupload.com/UPAAGEFF8G

Devamı gelecektir…

Python ile ilginenler, en azından bir kaç kez üçüncü şahısların yazdığı modüllerden yüklemiştir ve bu modülü yüklerken modülle birlikte gelen setup.py betiğini build ve/veya install parametresiyle çalıştırmıştır. Bu kurulum betiği sayesinde geliştiriciler zaman kaybetmeden modülü kullanılabilir hale getirir… Biz de bu yazıda işimizi yeteri kadar görecek şekilde kurulum betiği dosyası hazırlamayı öğreneceğiz. Bu yazıdan kısa süre önce ilk defa kurulum betiği hazırlamış oldum…

Zorunlu olmasa da genel olarak kurulum betiğine setup.py adını veriyoruz ve bu yazı da kurulum betiğimizi bu dosyada hazırlayacağız.

Bir kurulum betiği hazırlamak için Python ile gelen distutils modülünü kullanıyoruz.

from distutils.core import setup

setup()

distutils.core modülünde bulunan setup fonksiyonunu kullanarak modülümüzle ilgili gerekli bilgileri girmemiz gerekiyor.

Örneğin hede.py adında tek dosyadan oluşan bir modülümüz var. Bunun kurulum betiğini oluşturalım…

from distutils.core import setup

setup(
    name = "hede",
    py_modules = ["hede"],
    version = "1.0",

• name parametresi uygulamanın adını belirtir.
• py_modules parametresine liste olarak girilen isimler *.py dosyalarının uzantısız hali olmalıdır. Bu parametre tekil modülleri bekler.
• version parametresi ise uygulamanızın versiyonunu belirtir.

name ve version parametreleri, uygulamanızı easy_install ve/veya pip ile kurulabilmesi için pypi.python.org/pypi adresinde yayınlamanızda gereklidir. Şimdi setup.py dosyasının olduğu dizine konsol ile girin ve;

python setup.py sdist

komutunu verin. Bulunduğunuz dizinde dist adında bir dizin ve içinde hede-1.0.tar.gz adlı bir dosya oluşacaktır. Daha sonra bu dosyayı pypi.python.org/pypi adresinde nasıl yayınlayacağımızı göreceğiz…

hede.py modülünü kurmak için de;

python setup.py install

komutunu verebilirsiniz. Windows kullanıcıları için binary dosya oluşturmak için;

python setup.py bdist_wininst

Fedora, Mageia gibi rpm paket sistemini kullanan kişiler için;

python setup.py bdist_rpm

komutunu verebilirsiniz. Windows kullanıcıları için Linux altında da binary(*.exe) oluşturmak mümkün. Ancak bunun için Python’un geliştiriciler için olan paketini kurmanız gerekmektedir. Ubuntu da python-dev ismiyle bulup kurmak mümkün. Diğer GNU/Linux dağıtımlarında da ismi büyük ihtimal aynıdır…

Aynı şekilde rpm paketi oluşturmak içinde python-dev paketinin kurulu olması gerekebilir…

Uygulamamızı biraz daha geliştirelim. lib adında bir modül paketi oluşturup(İçinde __init__.py olan bir dizin) içine hedelib.py ve hodolib.py modüllerini ve lib2 adında bir modül paketi oluşturup içine hedelib2.py adlı bir modül oluşturduğumuzu varsayalım.

hede.py
lib/
    lib2/
        __init__.py
        hedelib2.py
    __init__.py
    hedelib.py
    hodolib.py

Uygulamamızda modül paketi varsa setup() fonksiyonuna packages parametresini ekleyip paketlerin ismini içeren bir liste girmeliyiz.

from distutils.core import setup

setup(name='hede',
      version='1.0',
      description='Python hede kütüphanesi',
      author='Metehan Özbek',
      author_email='metehan [at] metehan.us',
      url='http://www.metehan.us',
      packages=['lib', 'lib.lib2'],
     )

Python paket indeksinde gözükmesi içinde url, author, author_email ve description parametrelerini girdik.

python setup.py install

Komutunu verdiğinizde Python’un kütüphanelerinin bulunduğu dizin içerisindeki site-packages(Ubuntu da dist-packages) dizininde; hede.py ve lib modül paketi içinde, lib2 dizini ve modüllerle beraber yüklenecektir. Bu durumda Python yorumlayıcısında modülünüzü şu şekilde çağırabilirsiniz:

import hede
from lib.lib2 import hedelib2
from lib import hedelib, hodolib

Tabii lib ismi çok kullanıldığından bir ihtimal çakışma olabilir. Bunu önlemek için ana modül paketinizi hede yapmanız daha doğru olacaktır.

from hede import hede
from hede.lib.lib2 import hedelib2

Uygulamanızda çalıştırılabilir bir betik oluşturmak isteyebilirsiniz. Oluşturduğunuz betiği(ör: hede) konsoldan hede yazarak çalıştırmak isteyebilirsiniz. setup() fonksiyonuna gireceğiniz scripts parametresiyle liste olarak girdiğiniz betikleri GNU/Linux ortamında /usr/bin/ altına Windowsta ise Python’un kurulduğu dizin içerisindeki Scripts dizinine yazdırabilirsiniz. Yalnız Windowsta betiğinizi çalıştırabilmek için bir *.bat dosyası ile betiğinizi çalıştırmanız gerekmektedir(ör: hede için hede.bat) ve path e ekli olmadığından cmd ile betiğinizi çalıştıramazsınız.

hede.py
script/
    hede
lib/
    lib2/
        __init__.py
        hedelib2.py
    __init__.py
    hedelib.py
    hodolib.py

from distutils.core import setup

setup(name='hede',
      version='1.0',
      description='Python hede kütüphanesi',
      author='Metehan Özbek',
      author_email='metehan [at] metehan.us',
      url='http://www.metehan.us',
      packages=['lib', 'lib.lib2'],
      scripts=["script/hede"]
     )

Uygulamız gelişti ve resim, ses dosyası gibi veriler ekledik. Dizin içindeki verileri almak için data_files, modül paketi içindeki veri dizinlerini almak için package_data parametrelerini kullanırız. Yeni dizin-dosya yapımız şöyle olsun:

hede.py
data/
    veri.db
script/
    hede
lib/
    lib2/
        data/
            simge.png
        __init__.py
        hedelib2.py
    __init__.py
    hedelib.py
    hodolib.py

Bu dosya-dizin yapısına göre veri dosyalarımızı kurulum betiğimize ekleyelim.

from distutils.core import setup

setup(name='hede',
      version='1.0',
      description='Python hede kütüphanesi',
      author='Metehan Özbek',
      author_email='metehan [at] metehan.us',
      url='http://www.metehan.us',
      packages=['lib', 'lib.lib2'],
      scripts=["script/hede"],
      data_files=[("data", ["veri.db"])],
      package_data={"lib.lib2":["data/*"]}
     )

Görüldüğü üzere data_files bir liste verisi alıyor. Listenin her elemanı birer tuple. Tuple ilk elemanı dizin, ikinci elemanı ise dosya ismidir. package_data ise bir sözlük veri tipi alıyor ve her elemanın anahtar ögesi modül paketi ismi, değer ögesi ise liste olarak dizin ve dosya alıyor. Burada düzenli ifadelerin kullanımıda mümkün(regex).

setup.py betiğini çalıştırırken kullandığımız sdist argümanıyla uygulamanızın sıkıştırılmış halini alıyorsunuz. Bu dosya içerisinde bulunmasını istediğiniz ek dosyaları MANIFEST.in adlı dosya da tanımlayabilirsiniz. Buradan kullanılabilir kodları öğrenebilirsiniz.

setup() fonksiyonunun alabileceği tüm parametrelere buradan ulaşabilirsiniz. Temel olarak bir kurulum betiğini hazırlamayı öğrendiğimize göre artık modülümüzü-uygulamamızı Python Package Index sayfasına yollayalım…

setup.py betiğimizin bulunduğu dizine konsol ve/veya cmd ile geliyoruz ve

python setup.py register

diyoruz. Bizden dört adet seçenekten birini seçmemizi istiyor.

running register
running check
We need to know who you are, so please choose either:
 1. use your existing login,
 2. register as a new user,
 3. have the server generate a new password for you (and email it to you), or
 4. quit
Your selection [default 1]:

Daha önce pypi ye üye olmadıysanız 2 yazıp kayıt işlemini gerçekleştirebilirsiniz. Ben önceden kayıt olduğum için 1 yazıp devam ediyorum…

İkinci aşamada kullanıcı adı ve şifremizi soruyor ve sırayla gerekli bilgileri giriyoruz. Ardından kullanıcı bilgilerimizi kayıt edeyim mi diye soruyor. Yanıtı y diye verirseniz uygulamanızı güncelleyip yollamak istediğinizde kullanıcı adı ve şifre girmekten muaf olursunuz.

Username: mthnzbk
Password:
Registering parcala to http://pypi.python.org/pypi
Server response (200): OK
I can store your PyPI login so future submissions will be faster.
(the login will be stored in /home/metehan/.pypirc)
Save your login (y/N)?y

Buraya kadar sadece uygulamamızı pypi sayfasına kayıt ettirmiş olduk. Şimdi ise uygulamamızı arşivleyip ya da çalıştırılabilir hale getirip uygulama sayfasında yayınlayalım.

python setup.py sdist upload

ya da

python setup.py bdist_wininst upload
python setup.py bdist_rpm upload

Bir aksilik olmazsa uygulamanız, uygulama sayfanızda gözükmek üzere yüklenecektir…

Kaynaklar:
http://docs.python.org/distutils/setupscript.html
http://docs.python.org/install/index.html
http://docs.python.org/distutils/apiref.html

Buraya bakarlar:
http://docs.python.org/distutils/configfile.html
http://docs.python.org/distutils/sourcedist.html
http://docs.python.org/distutils/builtdist.html
http://pypi.python.org/pypi?:action=list_classifiers

Bu yazı Creative Commons-BY-SA ile lisanslanmıştır. Bu yazıyı ilk sahibini belirtmek ve aynı lisansla dağıtmak koşuluyla kullanabilirsiniz. Tweet

Benzer Yazılar:

1. Python da Kaynak Kodları Gizlemek
2. Python Kodlarını Derlemek

Tekrar merhaba, bu kadar kısa sürede ikinci bölümü hazırlayabileceğimi düşünmüyordum ama ilk yazının aldığı güzel tepkiler yazmamı epey hızlandırdı.

İlk önce geçen yazının ilk kısmında belirttiğim kurulum nedenini açıklamak istiyorum. Normalde Pardus'u bir kere kurduğunuz zaman yıllarca kullanırsınız. Ama ben depo dışında tehlikeli sularda da çokça yüzdüğüm için yılda en az bir iki kere yeniden kurulum yapmam gerekiyor.

Bu sonuncu Pardus kurulumunu da KDE 4.7.2'yi sistemden kaldırdıktan sonra yaptım. Tabii öncesindeki Humble Indie Bundle oyunları ve Google video sohbet eklentisi için sistemde yaptığım epey bir 32bit paket kurulum denemesi de etkili oldu bunda. Sistem epey bir oyunalanı halini almıştı kısacası ve yeni bir kurulumu hak etmişti :)

Kurulum nedenime açıklık getirdikten sonra önceki yazıda küçük bir düzeltme yapıp yeni konulara geçelim. DNS değiştirmek için bir alt maddeye bağlantı vermiştim, PardusWiki'de bu konu hakkında özel bir madde varmış NASIL:DNS adreslerini değiştirmek isminde, Pardus üzerinde DNS değiştirmek istiyorsanız bu maddeden yararlanmanız daha iyi olur. Gözümden kaçmış bir şekilde, bugün maddede güncelleme olunca dikkatimi çekti. Şimdi başlayalım...

Pardus güzel bir anlık durum servis istemcisi olan Choqok ile birlikte geliyor. Benim de Pardus kurulumundan sonra ilk işlerimden biri kullandığım identi.ca hesaplarını ve bu hesapların Twitter'daki yansılarını Choqok'a eklemek oluyor. Herkes identi.ca kullansa işim çok daha kolay olacak ama bu yakın zamanda mümkün değil gibi görünüyor.


Bu da kullandığım donanıma özel olarak her kurulum sonrasında yaptığım bir işlem. Kullandığım ses aygıtı öntanımlı olarak seçilenden farklı olduğu için elle seçim yapmam gerekiyor, yoksa sistemde ses kontrollerini gerçekleştiremiyorum. Öntanımlı ses aygıtını seçebilmek için sistem çekmecesindeki Kmix simgesini sağ tıklıyorum, Ana Kanalı Seçin'i açıyorum ve buradan da Çalma Aygıtları için Internal Audio Analog Streo'yu seçiyorum.


Pardus'un en güçlü olduğu yanlardan biri de ilk kurulumla birlikte hemen hemen herkes için yeterli olacak ve çoğu kişinin en az ek yükleme ihtiyacı hissedeceği bir yazılım takımıyla birlikte geliyor oluşu. Örneğin GIMP son kullanıcılardan daha çok grafik ve fotoğraf da gelişmiş kullanıcılar için olsa da Pardus ile birlikte gelmektedir. GIMP ile yapılamayacak hiçbir şey yok gibi. Bunun birkaç örneğini Lay Lay Lom GIMP'te görebilirsiniz. Pardus depolarında pek çok GIMP eklentisi bulunmaktadır, ayrıca oyunalanında da onlarcası vardır. Bu eklentileri yükleyerek GIMP'in daha yetenekli olmasını sağlayabilirsiniz. Pardus üzerinde GIMP ile birlikte kullanılabilecek belli başlı eklentilerden bahsetmek gerekirse aşağıdaki gibi bir liste çıkarabiliriz:

• gimpfx-foundry: GIMP için hazırlanmış çeşitli betikleri GIMP'in yeni sürümleri için güncelleyen bir projedir.
• colorize-gimp: GIMP ile siyah beyaz fotoğrafları renklendirmek için bir eklentidir.
• gimp-layer-effects: Yaygın olarak kullanılan katman efektlerini içeren bir GIMP eklentisidir.
• gimp-xsane-plugin: SANE kitaplığını kullanarak yazıcılarla iletişim kurmaya yarayan bir eklenti.
• gimp-ufraw-plugin: Sayısal kameralardan alınan ham biçimdeki resimleri açmak için kullanılan bir araçtır.
• gimp-data-extras: GIMP'te daha eğlenceli bir çalışma için ek fırçalar, paletler ve gradyanlar içerir.
• gimp-save-for-web: Kalite ve dosya boyutu değerlerini eniyilemeyi kolaylaştıran bir eklentidir. Çeşitli ayarları değiştirerek resimlerin ne kadar kaliteli veya büyük olacağını görebilirsiniz. Dosya boyutunu küçültecek ayarlar arasında sıkıştırma kalitesi, renk sayısı, yeniden boyutlandırma, kırpma ve Exif bilgeleri silme seçenekleri vb. vardır.
• gimp-apng: GIMP ile APNG dosyalarının işlenmesini ve kaydedilmesini sağlamaktadır. Bu eklenti hem APNG hem de PNG biçimleri için çalışmaktadır.
• gimp-dbp: Kullanıcının toplu resim dosyaları üzerinde yeniden boyutlandırma benzeri işlemleri otomatik olarak gerçekleştirmesi için bir GIMP eklentisidir.
• gimp-gap: GIMP'e animasyon yapma ve düzenleme özellikleri kazandıran eklentiler bütünüdür.
• gimp-gps: Bir fırça ve araç önayarları koleksiyonudur. Araç önayarları, GIMP'teki araçların ayarlarının saklanmasınını sağlayan yararlı bir özelliktir. GIMP Paint Studio'nun amacı, GIMP'i ilk defa kullanacak grafik tasarımcılarına ve sanatçılara kendilerini rahat hissedecekleri ve kolayca boyamaya başlayabilecekleri uygun bir çalışma ortamı sunmaktır.
• gimp-lqr-plugin: Fotoğrafların özelliklerini korurken istenmeyen bölümleri silmenizi sağlayan Liquid Rescale Library'nin bir önyüzüdür.
• gimp-mathmap: Resimler üzerinde pek çok değişim gerçekleştirmeye yarayan basit bir betik dilidir.
• gimp-resynthesizer: Küçük örnek dosyalardan büyük dokular üretir. Ayrıca döşenebilir dokular üretilebilir, fotoğraftaki istenmeyen özellikler silinebilir ve fotoğraflara farklı temalar uygulanabilir.
• gimp-separate+: GIMP'e pek çok faydalı renk yönetimi özelliği kazandıran bir eklenti paketidir.
• gimp-texturize: Küçük örnek dosyalardan büyük dokular üretir. Ayrıca döşenebilir dokular da üretilebilir.
• gimp-ultimate-web-gradients: GIMP için 130 harika renk geçişi sunar.
• gmic4gimp: Resim işleme için bir betik dili.

GIMP'i eklentilerle zenginleştirdikten sonra arabirimini daha işlevsel hale getirmeye çalışalım. Bunun için GIMP'in yeni sürümleriyle gelmeye başlayan tek pencere kipini aktifleştirelim Windows > Single Window Mode yolunu takip ederek. Alet seçenekleri panelini soldan sağa alalım. Aletlerin gösterildiği paneli iki sütun olacak şekilde daraltalım. Oldu gibi, GIMP ile yapacaklarımız şimdilik bu kadar, gerisi sizin yeteneğinize bakar :)


Hazır GIMP'ten bahsetmişken grafik uygulamalarıyla devam edelim biraz daha. Ara sıra vektörel çalışmalar da yaptığım için Pardus deposundaki Inkscape'yi de yüklüyorum sistemime. Inkscape'nin eşleneği meşhur kapalı kaynak yazılımlardan hiçbirini kullanmadım ama Inkscape'nin çok başarılı olduğunu söyleyebilirim. Kullanmasını çok az bilmeme rağmen kolayca güzel sonuçlar elde edebiliyorum.


Elbette üçüncü boyuta ucundan kıyısından ilginiz varsa, sırf kendisiyle yapılmış örneklerin kenarını köşesini kurcalamak için bile Blender'ı yüklemeden geçemezsiniz. En azından benim için durum bu. Blender ile harika üç boyutlu modeller, canlandırmalar yapabileceğiniz gibi, video düzenlemesi de yapabilirsiniz. Sistemde yüklü bulunması insanı mutlu eden yazılımlardan biridir Blender, özgür yazılım gücünü gösteren güzel örneklerden biri olduğu için.


Şimdi grafik ve tasarım uygulamalarına biraz ara verelim ve özellikle oyuncuların ve çeşitli nedenlerle bazı Windows uygulamalarını kullanmak zorunda olanların çok sevdiği Wine'ye geçelim. Wine bir uyumluluk katmanıdır. Windows sistem çağrılarını yerleşik GNU/Linux çağrılarına çevirerek Windows uygulamalarının Windows'ta çalışıyormuşçasına GNU/Linux üzerinde çalışmasını sağlar. Ne kadar taktir edilse az bir projedir. Başka bir işletim sistemi için yazılmış uygulamaları o işletim sistemine özgü sorunlarla uğraşmak zorunda kalmadan kullanmak çok acayip ve güzeldir. Pardus deposunda Wine'nin en güncel sürümleri bulunmaktadır her zaman, depodan yükleyerek Pardus üzerinde Windows uygulamalarını kullanmaya başlayabilirsiniz. Eğer üç boyutlu Windows oyunlarını da oynamak istiyorsanız ve donanım üreticisi tarafından sunulan sahipli ekran kartı sürücülerini kullanıyorsanız ekran kartınızın 32bit sürücülerini de yüklemeniz gerekiyor. Tabii bu sadece 64bit Pardus kullanıcıları için söz konusu, 32bit kullanıcılarının sadece Wine'yi yüklemesi yeterli.

32bit ekran kartı sürücüleri kısa bir süre önce depoya eklendiği için henüz PardusWiki'de açıklayıcı maddeler bulunmuyor. Bununla birlikte Hata takip sistemindeki ilgili kayıtlara bakılarak gerekli bilgiler edinilebilir şimdiden. AMD kartlar için şu kayda NVIDIA kartlar için de şu kayda bakabilirsiniz.

Wine'yi aşağıdaki komutlarla sistemime yüklüyorum ve bağımlılıklarla birlikte toplam elli dokuz paket sistemime yükleniyor:

$ sudo pisi it wine wine-32bit xorg-video-fglrx-32bit
$ alternatives --set libGL-32bit /usr/lib32/fglrx/libGL.so.1.2

Wine Ayarları'nda yapmam gereken küçük bir iş olduğu için onu açıyorum ilk önce. Bu sırada Wine Gecko yüklenmeye çalışılıyor ama başarılı olup olmadığından tam emin değilim çünkü aynı işlemi iki kere yaptırıyor. Şimdilik benimle ilgili olmadığı için geçiyorum, ileride sorun çıkarırsa döneriz. Wine Ayarları'nı açma nedenim Masaüstü Entegrasyonunu kapatmak istemem. Benim için gereksiz olduğu için Belgelerim'de sembolik bağ olmamasını sağlıyorum.

Dolphin üzerinde *.exe uzantılı dosyaların simgelerinin görüntülenmesi için Dolphin Ayarları'ndaki Genel > Önizleme bölümünde Microsoft Windows Çalıştırılabilir Dosyaları İçin Önizleme Göster seçeneğini açıyorum. Hımm bu çalışıyordu ama şu an nedense çalıştıramadım. Bahsetmeye çalıştığım şuradaki şeyin Wine ile dahili olarak gelmesiydi. Bunu da sonraya erteleyelim şimdilik.


Eskisi kadar sık olmasa da ara sıra yine bazı DOS oyunlarını oynamak istiyor canım. Bunun için de DOSBox'u sistemde hazır halde tutuyorum. DOSBox, pek çok işletim sistemi üzerinde çalışan özgür bir DOS emülatörüdür. Sayesinde istediğiniz an Prince of Persia veya Volfied oynayabilirsiniz. DOSBox'un kullanımının DOS'tan zor bir tarafı yok, paketi Pardus deposundan indirip basit yapılandırma ayarlarını yaparak oynamaya başlayabilirsiniz.


Wine ve DOSBox'tan sonra Pardus üzerindeki sanallaştırma uygulamalarına geçersem kimse yadırgamayacaktır sanırım. Sanallaştırmayla harika işler yapılabiliyor ama siz de benim gibi sanallaştırmada fazla derine inmeden Haiku'dan diğer GNU/Linux dağıtımlarına, Pardus dışındaki GNU/Linux dağıtımlarından tüm Windows sürümlerine kadar tüm işletim sistemlerini kolayca kullanmak, denemek ve test etmek istiyorsanız ihtiyacınız olan tek şey VirtualBox.

VirtualBox'ı Pardus deposundan kolayca yükleyebilirsiniz. Çakışan paketler kaldırılsın mı? sorusuyla karşılaşacaksınız, gönül rahatlığıyla evet diyebilirsiniz. Pardus'u sanal bilgisayarlar üzerinde denemek isteyenlerin işini kolaylaştırmak için gerekli paketler kurulu geliyor ama siz VirtualBox'u yüklemeye çalıştığınıza göre sanal bir bilgisayarda değil gerçek bir bilgisayardasınız demektir :)

VirtualBox'ı ilk açışınızdaysa Sanallaştırma yazılımlarını kullanabilmek için 'virt' grubunun bir üyesi olmalısınız. mesajıyla karşılaşacaksınız. Bu daveti de geri çevirmeyerek virt grubuna katılın. virt grubunun bir üyesi olduktan sonra da değişikliklerin etkin olması için yeniden oturum açın.

Şimdi ikinci kez VirtualBox'u açarak kullanmaya başlayabilirsiniz. Örneğin ben bu satırları yazarken VirtualBox'ta da Ubuntu'nun son sürümü yükleniyordu. Bakalım neler yapılmış Ubuntu tarafında.


Şimdi biraz disk yönetim araçlarına bakalım. Pardus'ta normalde KDE Disk Bölümü Yöneticisi bulunuyor ama bana daha kullanışlı geldiği için depodan GParted'ı yüklüyorum. GParted kullanımı kolay bir disk bölümlendirme aracıdır ve disk bölümü oluşturmak, silmek, yeniden boyutlandırmak, taşımak, disk bölümlerini kontrol etmek ve kopyalamak için güçlü özellikler sunar. USB bellekleri biçimlendirmek için ihtiyacım oluyor ara sıra, sadece bunun için kullanıyorum ama siz çok daha gelişmiş işlemler için de kullanabilirsiniz.


Pardus'un öntanımlı video oynatıcısı SMPlayer. Ben de çok başarılı buluyor ve severek kullanıyorum. Ama arayüz geldiği şekliyle pek hoşuma gitmediği için değişiklik yapmam gerekiyor. Ana araç çubuğu ve Dil araç çubuğu üst tarafı çok kalabalık gösterdiği için bunları kaldırıyorum hemen. Sonrasında da Seçenekler > Durum çubuğu > Video bilgisi seçeneğini açıyorum, bu sayede videoları açar açmaz onlar hakkında yeterli bilgiyi alabiliyorum.


Pardus'un öntanımlı müzik oynatıcı uygulamasıysa Clementine. Uzun zamandır yerel üzerinden müzik dinlemediğim için kendisi hakkında söyleyebileceğim pek bir şey yok. Bu uygulamaya özel yaptığım tek şey Last.fm hesabımı eklemek oluyor. Böylece dinlediğim şarkıları Last.fm profilime gönderebiliyorum. Az önce görünce hatırladım, bir de tüm bildirimleri kapatıyorum Clementine'deki, gerek yok benim için, yeni şarkıyı daha ilk notasından tanırım, yok şaka aslında bu, şarkıyı merak edersem açar bakarım doğrusu :)


Pardus'ta ne yazık ki henüz öntanımlı bir video kamare uygulaması gelmiyor. Çünkü Pardus ile bütünleşmesi noktasında bazı sıkıntılar var hemen hemen hepsinde. Bazıları da çok yeni projeler olduğu için özellik tam değiller. Bununla birlikte Pardus deposunda epey başarılı Cheese bulunuyor. Pek sık kullanmasam da ihtiyaç duyduğumda hemen yararlanmak için kurduğum uygulamalardan biri Cheese ve bu da gnome-common ve gnome-desktop paketlerinin sistemime kurulma hikayesi :) Cheese ile kameranızla eğlenceli fotoğraflar ve videolar çekebilir, görüntülere efektler uygulayarak eğlenceli ve komik hale getirebilirsiniz.


Pardus ile gelen pek çok uygulama arasında bir de video düzenleyici olması sevindirici. Pardus 2011 ile birlikte Kdenlive öntanımlı olarak gelmeye başladı. Video düzenlemeyle ilgili pek çok işlem kolayca yapılabiliyor Kdenlive ile.


Ayrıca Pardus deposunda veya oyunalanında video düzenlemeyle ilgili pek çok farklı uygulama da kurulmaya hazır durumda. Bunlardan kısaca bahsetmek gerekirse aşağıdaki gibi sıralayabiliriz:

Avidemux: Basit kesme, filtreleme ve kodlama işlemleri için tasarlanmış bir video düzenleyicidir. AVI, DVD uyumlu MPEG, MP4 ve ASF de dahil olmak üzere birçok dosya tipi destekliyor. Projeler, iş kuyruğu ve güçlü betik yetenekleriyle birçok işlem otomatikleştirilebiliyor.

OpenShot: Özgür, açık kaynak kodlu, Python ile yazılmış ve doğrusal olmayan bir video düzenleyicidir. Video ve ses dosyalarını düzenleyebilir, geçişler ekleyebilir ve birden çok katman kullanarak bir çok biçimde dosyalarınızı dışa aktarabilirsiniz.

PiTiVi: Gstreamer çoklu ortam altyapısını kullanarak videolarınızı düzenlemeye yarayan bir uygulamadır. Bu uygulamayı kullanan veya merak eden bir Pardus kullanıcısı PardusWiki'de bir maddesini yazsa aslında güzel olmaz mı ki.

Kino: GNU/Linux için doğrusal olmayan bir DV düzenleyicisidir.

Cinelerra: Açık kaynak bir doğrusal olmayan video düzenleyicidir. Cinelerra ve bir kamerayla televizyonda veya sinemada gördüğünüz çoğu uygulamayı ve efekti gerçekleştirebilirsiniz.

Pardus müzisyenler için de çok doğru bir tercih bence. Pardus üzerinde kullanılabilecek onlarca müzik uygulaması bulunuyor. Ben sadece Audacity'de küçük düznlemeler yapıp LMMS'te bir şeyler tıngırtmaya çalışsam da müziğe yeteneği olan kişiler kolayca harika işler çıkarabilir Pardus'taki araçlarla.


Pardus'taki diğer müzik araçlarından belli başlıcılarına kısaca bakacak olursak şu uygulamalarla tanışabiliriz:

Ardour: Bir sayısal ses işleme merkezidir. Ardour ile çok kanallı ses kaydedebilir, düzenleyebilir ve karıştırabilirsiniz. Ayrıca kendi CD'lerinizi yapabilir, videolar için ses karıştırabilir ya da sadece müzik ve ses ile ilgili yeni fikirlerinizi deneyebilirsiniz.

Hydrogen: Kalıplara dayalı programlama yapılabilen ve harici bir MIDI klayveyle de kullanılabilen, sentezleyici yazılımıdır. Şarkınızın davul partilerini bu yazılımlar oluşturabilir, dosyayı WAV olarak dışarı aktarabilirsiniz.

Rosegarden: Profesyonel ses ve MIDI ardıştırıcı, nota işleyicisi, müzik besteleme ve işleme ortamlarına hizmet vermeyi amaçlar.

Tek seferde okumayı daha fazla zorlaştırmamak adına yazıyı burada sonlandırıyorum. Hememn hemen yaptığım her şeyi anlattım sanırım. Hala birkaç şey kaldı ama yeni bir yazı çıkarabilecek kadar olur mu şu an emin değilim.

Bugün Pardus kurduğum günlerden biri. Yine şık bir hareketle dağ gibi, sapa sağlam sistemi yeniden kurmayı gerektirecek hale getirmeyi başarınca yeni bir kurulum yaptım. Depo dışından paket kurarken başkalarına söylediğim kendi sorumluluğunuzda kapsamında oluyor çoğunlukla yaptığım yeniden kurulumların nedeni, şimdi olduğu gibi.

Buna benzer durumlarla karşılaştığımda ve temiz bir Pardus kurulumu yaptığımda hep bir kurulum sonrası yazısı yazmayı istemekle birlikte bir türlü fırsat bulamıyordum ama bu kez olacak sanırım. Hele Ubuntu 11.10'un çıktığı bugünlerde her gün şunun gibi onlarca yazı görürken kesin gibi.

Pardus 2011.2 64 bit sürümünün kurulumundan sonra sistemi zevklerime göre kullanabileceğim şekle nasıl getirdiğimi merak ediyorsunuz doğru yazıyı okuyorsunuz.

Yeni Pardus'umu ilk kez açtığımda önce ağ ayarlarını gerçekleştiriyorum sistem çekmecesi üzerinden simgesine tıklayarak. Pardus 2011 üzerinde ağ ayarlarını yapmak çok kolay. Ağ Yönetim Ayarları ekranında Kablolu, Kablosuz, Mobil Geniş Bant (bende çevrim dışı durumda ama ilgili donanımlara sahip kişilerde aktif olduğunu tahmin ediyorum), VPN, DSL sekmelerinden birinde Ekle'ye basarak kolayca bağlantı oluşturulabiliyor.


Ben kablosuz bağlantı oluşturdum. Tara düğmesiyle bağlanacağım noktayı seçerek pek çok bölümün otomatik olarak doldurulmasını sağladım. Daha sonrasında yapmam gerekenlerse sadece, parolamı girmek, özel bir simge istiyorsam bağlantı için bir simge atamak ve sistemimin bu ağa otomatik olarak bağlanmasını isteyip istemediğimi söylemekle sınırlı.

Kaptan'a geçmeden önce ağ ayarlarını yapmamın nedeni bilgilerimin Smolt'a gönderilebilmesini sağlamaktı. Kaptan yeteri kadar meşhur olduğu için kısaca geçeceğim. Özel olarak yaptığım pek fazla bir şey yok zaten. Sadece dosya ve dizinlerin tek tıklamayla açılmasını seçiyorum, iki sanal masaüstü olmasını ayarlıyorum ve donanım bilgilerimin Smolt'a gitmesi için ilgili seçeneği açıyorum. Bunları yapmakla birlikte henüz Smolt'u ne yazık ki yakından tanımıyorum. Ayrıca Pardus'taki sayfası şu an pek iyi durumda değil gibi görünüyor, eğer doğru yere baktıysam.


Şimdi depo değiştirme işlemine geçebilirim. Yapacağım işlem öntanımlı gelen kararlı (stable) depo yerine Pardus'un geliştiriminin yapıldığı geliştirme (devel) deposuna geçmemi sağlayacak. Bu adım kararlı bir sistem isteyen kişilere önerilmez. Tek faydası Pardus'ta yapılan her şeyi anında test edebilmeniz ve bir sorun varsa geri bildirimde bulunabilmenizdir. Daha çok geliştiriciler içindir. Depo değiştirme işlemi konsol üzerinden yapılabilmesine rağmen grafik arayüzde daha kolay olduğu için Paket Yöneticisi'ni açıyorum ve Depolar bölümünden Pardus deposunu seçerek adresteki stable değerini devel olarak değiştiriyorum.


Depoyu grafik arayüz üzerinden değiştirsem de bu büyüklük bir değişiklikten sonra yapacağım güncellemeyi Konsole üzerinden pisi ile yapmayı tercih ediyorum, öyle de garibimdir işte:

$ sudo pisi up

Bir kez de ben hatırlatmış olayım, geliştirme, test ve kararlı depoları aynı anda kullanmaya çalışmamalısınız, bu depolardan yalnızca biri sisteminizde aktif olmalıdır, ne yaptığınızdan emin değilseniz olduğu gibi bırakmanız en iyidir. Pardus'un resmi deposunun yanına farklı depoları nasıl ekleyebileceğinizi öğrenmek istiyorsanız ilgili belgelere bakabilirsiniz.

İçinde pek çok önemli uygulamanın da bulunduğu yüz yirmi üç paketlik bu güncellemeden sonra sistemi yeniden başlatmak iyi bir fikir olacaktır, bir yere ayrılmayın bir sonraki paragrafta yine buradayım.

Ara sıra paket oluşturduğum ve oyunalanından paket yüklediğim için temel geliştirme paketlerini yüklemek de yaptığım ilk işlerden oluyor genelde:

$ sudo pisi it -c system.devel

Böylece sistemime birbirinden güzel yüz dört paket daha yüklemiş oldum.

Şimdi daha küçük sayılarla devam edelim ve Chromium'u yükleyelim. Chromium'u ilk kez açtığınızda KWallet de açılacak, bir cüzdan oluşturursanız Chromium'da girdiğiniz parolaların bu cüzdanda saklanmasını sağlayabilirsiniz. Chromium'da daha önceleri bütün kullandığım eklentileri tek tek yüklemeye çalışıyordum ama Chromium'un senkronizasyonunu açtığım ve tüm verilerimi Google'nin güvenli kollarına teslim ettiğim için hiç uğraşmadan özelleştirdiğim Chromium'a kavuşabiliyorum. Tabii yine elle yapılması gereken küçük işler kalmış oluyor, onun için de şöyle bir yazı işimi görüyor.


Tekrar dönmek üzere şimdilik kurulum işlerine biraz ara verelim ve masaüstüne yönelelim. Masaüstümün tam istediğim gibi olması için ilk önce Klasör Görünümü programcığının Masaüstü dizini yerine Ev dizinini göstermesini sağlıyorum. Sonrasında da hiçbir işime yaramayan Masaüstü dizinine veda ederek bu dizini siliyorum.


Panelin en sonuna bir Çöp Kutusu programcığı ekliyorum. Dijital Saat programcığında tarih gösterimini kapatıyorum. KDE ile birlikte gelen öntanımlı Görev Yöneticisi programcığını kaldırarak oyunalanımda bulunan Icon Tasks'ı ekliyorum panele.

$ sudo pisi bi https://svn.pardus.org.tr/pardus/playground/maidis/2011/desktop/kde/addon/plasma-applet-icontasks/pspec.xml -d
$ sudo pisi it plasma-applet-icontasks*.pisi
$ rm plasma-applet-icontasks*.pisi

Icon Tasks'ta görev yöneticisindeki öğelerin otomatik değil sadece elle sıralanmasını ve sadece geçerli ekran, masaüstü ve etkinlikteki görevlerin gösterilmesi için gerekli ayarlamaları yapıyorum.

Çok sık kullandığım uygulamaları açıyorum şimdi, kolayca ve hızlıca erişebilmek için kısayollarını panele ekleyeceğim (bu arada Kate için kdesdk paketini de yüklemiş bulundum). Chromium, Dolphin, Kate ve Konsole'yi açtıktan sonra hepsini tek tek sağ tıklıyorum ve Show A Launcher When Not Running (Çalışmıyorken Bir Başlatıcı Göster) seçeneğini açıyorum. Icon Tasks da Türkçe'ye çevrilse ne güzel olur aslında.

Paneli aşağıdan sola taşıyorum. Zavallı panel masaüstünde göçebe hayatı yaşıyor benim bilgisayarımda. Windows'ta uzun zaman aşağıda kullanmıştım. Sonra Pardus'ta da bir süre aşağıda kullandıktan sonra üste aldım paneli, uzun bir süre böyle kullandım. Chromium'un sekmeleri en üstte olduğu için bir süre aşağıda kullandım tekrar ve Unity ile birlikte şimdi ben de solda kullanıyorum paneli. Bakalım ilerleyen günler neler getirecek.

Masaüstünü Göster programcığını kaldırıyorum. Hemen yanındaki Sayfalayıcı programcığının masaüstünü gösterebilmesi için ayarlar bölümünden ilgili seçeneğini açıyorum. Sütün sayısını teke indiriyorum, simge gösterimini açıyorum. Böylece iki programcık yerine tek programcıkla aynı işlevselliğe kavuşmuşmuş oluyorum.

Panele bir de Pastebin programcığı ekleyerek internet üzerinden resim ve metin paylaşımını sadece sürükle bırak kadar kolay hale getiriyorum. Pardus'ta şu an öntanımlı olarak Ubuntu'nun yapıştırma servisi geliyor ve bu pek hoşuma gitmiyor. Bu yüzden metinler için Pardus-Linux.Org servisini ayarlıyorum.


Oyunalanımdan dropbox, dolphin-box-plugin ve kde-servicemenu-dropbox paketlerini yüklüyorum. Dropbox her ne kadar kapalı bir servis / yazılım olsa da dosya paylaşımını benim için çok kolaylaştırdığından kullanmak zorunda kalıyorum. Benzer özgür bir uygulama da tercih edilebilir eğer ihtiyaçlarınızı karşılıyorsa. Dropbox'un ayarlarına geçmeden önce Dropbox'un sayfasına giderek önceki kurulumlardan kalma sistemleri temizledim, çünkü oradaki bilgilere göre şu an yirmi üç tane makineye sahiptim :)


Şimdi de Dolphin'e yönelelim. Sağ tarafa güzel bir Bilgi paneli ekliyorum. Sonrasında soluğu Dolphin'in ayarlarında alıyorum. Başlangıç bölümünden Filtreleme çubuğunu göster'i seçiyorum, çok sayıda dosya içeren bir dizin içinde kaybolmadan aradığıma ulaşabiliyorum böylece.

Servisler bölümünden Dropbox, Subversion ve Git sürüm kontrol sistemlerinde bulunan dosyaların durumlarının Dolphin üzerinde görselleştirilmesi için gerekli seçenekleri açıyorum.

Çöp bölümünden En büyük boyut sınırını devre dışı bırakıyorum. Genel bölümünden İpuçlarını göster seçeneğini açıyorum.

Ayarlarla şimdilik işim tamam, unuttuğum bir şey kaldıysa sonra dönerim. Şimdi araç çubukları var hedefimizde. Çokça kullandığım kes, yapıştır, çöp kutusuna taşı, geri al, uçbirim aç gibi fonksiyonlara ait kısayolları ekliyorum Dolphin'in araç çubuğuna. Dolphin'de son olarak da sağ taraftaki Konumlar sekmesini kullanım biçimime göre düzenliyorum.


KTorrent'e PardusWiki'de anlatılan ipuçlarını uyguluyorum. Bir işletim sisteminin torrent istemcisiyle birlikte gelmesi de çok güzel bir artı bence.


Sistem Ayarları'na girip girmeme konusunda biraz çekincelerim vardı ama başlayalım bakalım hızlı hızlı.

Masaüstü Efektleri: Eskiden kolayına kaçarak ve görsellikten vazgeçerek tüm efektleri kapatıyordum ama bir süredir sadece temel birkaç efekti kullanarak ve performanstan ödün vermeyerek KDE'nin görselliğinden yararlanıyorum.

Pencere Davranışı: Odaklama bölümünden Odak çalmayı engelleme seviyesi'ni Düşük'ten Hiçbiri'ne alıyorum. Böylece hangi pencere aktif olursa doğrudan onu görebiliyorum. Benim için en iyisi bu, sizin öntanlı ayarda bırakmanızda hiçbir zarar yok. Taşıma bölümünden de Taşıma ve yeniden boyutlandırma sırasında pencere boyutlarını göster seçeneğini açıyorum.


Hesap Detayları'ndan sosyal masaüstünü aktifleştiriyorum. Bu sayede KDE-Apps.org vb. sitelerden servis menüsü, programcık vb. indirirken oylama ve buna benzer eylemleri gerçekleştirebiliyorum.

Uygulama Görünümü: Oxygen parçacık biçimini zevkime göre ayarlıyorum. Daha sonra İnce Ayarlar bölümündeki Grafiksel efektleri sistemime uygun olarak ayarlıyorum: Yüksek ekran çözünürlüğü ve Düşük İşlemci.

Uygulama ve Sistem Bildirimleri'nden meşgul imlecini kapatıyorum.

Güvenlik duvarını açıyorum.

Girdi Aygıtları'ndan dokunmatik tabletin tablet üzerinden tıklamayla orta fare tuşu üretmesini sağlayan seçeneği kapatıyorum. Yanlışlıkla çok kullanıyorum çünkü açık olduğunda.

Görüntü ve Ekran bölümünden kart üreticisinin sunduğu kapalı kaynak ekran kartı sürücülerin yüklenmesi için sözü Panda'ya bırakıyorum ve yeni sürücülerin aktifleşmesi için sistemi yeniden başlatıyorum.


Ekranın üzerindeki yanıp sönen çizgileri engellemek için /etc/X11/kdm/kdmrc dosyasındaki ServerVTs=-7 değerini ServerVTs=7 olarak değiştirdim. İlgili hata kaydını şuradan görebilirsiniz. Eminim makul bir çözümü olsaydı uygulanırdı ama bu hatayı ikinci ara sürümde dahi almak üzücü. Sadece bu sürücüyü kullananan sistemlere uygulanabilecek bir geçici çözüm iyi olabilirdi.

Kate'yi yapılandırmaya başlayalım. Bu başka uzun bir yazının konusu olarak işlenirse daha iyi olacağı için kısaca geçeceğim. Devingen sözcük kaydırmayı açıyorum, sekme yerine boşluk kullanılmasını sağlıyorum, otomatik yedeklemeyi devre dışı bırakıyorum.

DNS ayarlarını değiştirelim şimdi de, internette biraz daha rahat dolaşabilmek ve yasaklamalardan daha az etkilenmek için:

• Ağ Yöneticisi programcığının üzerine sağ tıklayıp “Ağ Yönetim Ayarları” seçimini yapın.
• Açılan pencerede istenen bağlantının IPv4 Adresi sekmesinden Yöntem‘i Sadece otomatik (DHPC) adresler seçiminde bırakın.
• Şimdi de yazılabilir duruma gelen DNS Sunucular kutucuğuna istediğiniz adresleri yapıştırın (adresler arasında boşluk bırakmayın sadece virgül kullanın). Örneğin: 193.140.100.210,193.140.100.215,194.27.222.62,8.8.8.8,8.8.4.4,208.67.222.222,208.67.220.220

Subversion üzerinde çalışmaya ve paket oluşturmaya yardımcı subversion-plugin-kwallet ve kde-servicemenu-pisiyap paketlerini yüklüyorum.

Uzun bir aradan sonra herkese merhaba ;

Ne zamandır -her zamanki gibi- bloga yazı yazamıyordum. Lakin cici CeBIT fuarı vesile oldu bu işe.

Geçen sene de olduğu gibi bu sene de CeBIT’te Pardus standındaydım.

Uzun ve bitmek bilmeyen bir yoldan sonra fuara vardık. Geçen seneki yazımda da dediğim gibi neredeyse Tekirdağ’a gidecektik. Ki, benim gibi uzun yolu sevmeyenler için berbat bir şey bu. Ancak fuara ulaştığımız da unuttum gitti tüm yolu . Fuar geçen senekinden -Pardus açısından- daha iyi, genel açıdan daha sönüktü. Gerek standın görünümü, gerek akıllı tahta ya da oyun oynadığımız dev ekran standı daha da güzel hale getirdi. Standa çok fazla ziyaretçi çekmemiz de bunun da etkisi var galiba .

Standda bol bol Pardus 2011.2 DVD’si dağıttık. Neyse ki geçen seneki gibi DVD sıkıntısı çekmedik. Geçen seneye göre Pardus konusunda daha bilgili ve daha ilgiliydim hal böyle olunca herşey daha kolay oldu. Benle beraber standda insanları bilinçlendirmeye çalışan 20 kadar gönüllü ve diğer geliştiriciler de sabahtan akşama kadar sürekli yoğun olan standımızda yardımcı oldular.

Standa gelen insanlardan Pardus kullananlar geçen seneki gibi tek-tük değil hatırı sayılır kadardı. Ayrıca çok fazla kişi de denemek için can atıyordu. Bu konuda insanlara çok fazla yardımcı olduğumuzu ve onları çok büyük dertlerden kurtardığımızı düşünüyorum.

Kısacası : Çok güzel bir fuar geçirdik. Keşke daha uzun kalabilseydim .

Birden fazla bilgisayar üzerinde e-kitap okuyor ve bununla da kalmayıp okuduğunuz bazı satırların altını çiziyor, sayfa üzerinde notlar alıyorsanız işinize yarayabilecek bir konudan, e-kitaplar üzerindeki işaretlemelerin eş zamanlanmasından bahsedeceğim. İhtiyacınız olan sadece Okular ve Dropbox.