Bu aralar python yerine C’ye çalışmayı düşündüm. Sonra Halil’e “Bana C öğretsene, Python çok yavaş” dedim tabii o da kabul etti. İlk olarak bazı algoritmaları öğretti. Bunlar arama algoritmaları. Ben de ilk olarak dfs’i yazdım.
Dfs’in ne olduğuna gelince: “Derinlemesine arama” demek oluyor. Yani düğümlerden birine girdiğinizde aramaya ona bağlı düğümlerden devam ediyorsunuz. Eğer düğümler çıkmaza girerse o zaman geri dönüp hemen yanındaki düğüme geçiyorsunuz. Kod şöyle:
#include<stdio.h>
int tablo[1000][1000];
int n=7;
int aranan=6;
int iz[1000];
void dfs(int gel){
int i;
iz[gel]=1;
for(i=0;i<n;i++)
{
if(!iz[i] && tablo[gel][i])
{
printf("Giriliyor: %d \n",i);
if(i==aranan)
{
printf("Aranan %d Bulundu\n",i);
break;
}
else dfs(i);
}
}
printf("Çıkılıyor: %d\n",gel);
}
int main(){
tablo[0][1]=tablo[1][0]=tablo[0][2]=tablo[2][0]=tablo[1][3]=tablo[3][1]=tablo[3][2]=tablo[2][3]=tablo[3][4]=tablo[4][3]=1;
tablo[3][5]=tablo[5][3]=tablo[5][6]=tablo[6][5]=1;
dfs(0);
printf("Arayan Bulur!\n");
return 0;
}
Düğümleri oluştururken bir tablo oluşturup eğer düğümler arasında bağ varsa tablonun o sayıların kesişimine gelen elemanını (yani eğer 4, 2′ye bağlıysa tablo[4][2]=tablo[2][4]=1) 1 yapıyorsunuz. Tablo simetrik olmalı, çünkü mesela 4 2′ye bağlıysa 2 de 4′e bağlıdır. Bu değerleri bir girdi dosyasından da okuyabilirsiniz ama ben basit olması için programda elle girmiş oldum. Bunu yazdıktan sonra Halil “Bir de şey yaz sen: iki düğüm alsın kullanıcıdan, birinden diğerine gidilip gidilemeyeceğini göstersin.” Ama ben uğraşmadım. Bu algoritmadan sonra da bfs yazmaya çalışacağım. Yazdığım zaman onu da buraya korum. Hepinize iyi günler.
