blog death npte haber haberler hayırlı olsun Özgür dünyanın yolu Özgürlükİçin gezegenine ryuk yeni yeni kullanıcı adı
Şimdi şu Japonca başlığı okuyabilen ve okuyamayan kişiler vardır. Ama ben bu başlığı sadece okuyabilenler okuyabilsin diye yazdım 
…
Neyse, Özgürlükİçin ve değişik ortamlarda benim kullanıcı değiştirmeye başladığımı görenler olmuştur. Benim şu ana kadar iki kullanıcı adım vardı. Bunlar “Hacker1″ ve “Üstat Lin”. Fakat artık “Hacker1″ kullanıcı adını artık kullanmamaya kararı aldım. Sebebine gelecek olursak eğer, yeterince açık değil mi. Hacker sözcüğü günümüzde tüm esprisini kaybetti. Bunun yanı sıra pek ciddiye alınan bir isim değil “Hacker1″. Dolayısı ile de “Hacker1″ isminin miladı doğmuştu.
Kimdir bu “Ryuk”?
Ryuk ismi, aslında çok alışık olduğum bir şeyden geliyor. Uzun zamandır aslında avatarım (kullanıcı resmim) olarak kullanıyordum. Yani Ryuk, yabancılık çekmeyeceğim bir kullanıcı adıydı.
Peki bu Ryuk nedir? Ryuk, “Death Note serisinin en sevimli(!) karakteri olan, ölüm tanrısı Ryuk’tur. Ryuk’un en belirgin özelliği, çok ilginç eğlenme yöntemleri var, elma bağımlısı, dolaylı konuşmayı sever, genelde tarafsızdır, ciddi olmasına karşın hareketleri komiktir…
Filed under: Özgürlükİçin Gezegenine, Haberler Tagged: Özgür Dünyanın Yolu, Özgürlükİçin Gezegenine, Blog, Death Npte, haber, hayırlı olsun, Ryuk, Yeni, Yeni Kullanıcı Adı
Her hâlde forumda, deneyimli kullanıcıların en sinir olduğu olaydır; Daha Pardus hakkında bir şey bilmeyen, Pardus’u tıpkı Windows gibi zanneden kişiler eski alışkanlıklarını devam ettirip bir ‘exe’ uygulamasını kurmayı deneyince başarısız olurlar ve forumda “Bu ne başarısızlık, daha doğru dürüst exe bile çalıştıramayan işletim sistemine kararlı diyorsunuz!” diye sövüp sövüştürür. Biz de insanlık görevimiz olarak “Exe Windows uygulamalarıdır. Linux ile Windows benzer değil, mimari açıdan tamamen farklıdır. Dolayısıyla Linux’ta exe çalıştırmak, 3 tekerli bisiklet ile dağ yamacından aşağı kaymaya benzer.” diye cevaplamaya çalışıyoruz ama nafile… “İlla exe isterim!” diye tutturmuş bu insanlar. Sanki exe bir avantajmış gibi.
Anthropoides virgo kod adlı yeni ara sürüm Pardus 2009.1 Anthropoides virgo, artık 
Bir süre sonra Debra ve Ian adlı bir çift (Debian) ile tanıştım. yalnızdım. Ama beni aralarına kabul ettiler. Hoş bir aile yaşamı idi onlarınki. Ancak sorun şurada idi ki; ben fazla yetersizdim. Çok fazla kültürlü bir çift idi. Onlarla yaşamanın zorluğu işte burada idi. Pek çok konuda deneyimsiz ve bilgisiz kalıyordum. Ama yılmadım, usanmadım, çalıştım, çabaladım. Onlara ayak uydurmak için elimden geleni yaptım. Bir süre sonra daha da rahat etmeye başladım. Ama bir süre sonra bu aile ile arama giren bir kız çıkageldi. Adı Fedora idi. Oldukça sade ve alımlı biri… 
Ama bu da tıpkı Mac OS X ile olan ilişkim gibi yürümedi. İstekleri bir türlü bitmiyordu. O dönemde bir süre dostum olan biri ile tanıştım. Open Suse. Hayatıma “Özgürlük Vaadi ile girdi. Aslında bu özgürlüğü sundu da. Ama sorun şurada idi ki, onu anlamakta güçlük çekiyordum. Fazla ilginçti. Gerçi bunu benden duymak biraz saçma gelebilir ama evet, Open Suse bana çok ilginç geliyordu. Ama gerçekten de onunla olduğum süre zarfında ayrı bir özgürlük tattım. İyi bir dosttu. Ancak onunla ayrı yerlere gitmemiz gerekti. O olduğu yerde kalacaktı. Ama ben… ben daha da derin bir özgürlük hissi arıyordum. Aradığımı bulmak için başka ufuklara yelken açmayı denedim. Bu süre zarfında pek çok kişi ile tanıştım. Ama hepsi gelip geçici tiplerdendi. Uzun bir boşluğun arından bir hemşerimi buldum. O da benim gibi bir Türk idi. Adı Pardus’tu. Oldukça esprili (Uygulamaların adı bile 
esprili), ve özgür biri idi. Ama bir sorun vardı. Hiç olgun değildi. 2007 yılının ortalarında, olgunlaştıktan sonra geri dönme sözü ile gitti. Bu süre zarfında Ubuntu, kardeşi Kubuntu, Mandriva ve bir kaç isimle daha tanıştım. Hatta ve hatta Open Suse ve Fedora hayatıma yeniden girmeye çalıştılar. Bir de PcLinuxOs adlı biri ile de tanıştım. Ama hiç biri bana tam olarak aradığım bir özgürlük sunmadı nedense. Bu yüzden Debra ve Ian çiftinin yanına geri döndüm. Kısa bir süre sonra, 2008′in ortalarına yakın, Pardus geri döndü. Bana bas bas bağırarak “Artık daha olgunum!” diyordu. Biraz sohbetin ardından anladım ki gerçekten de daha olgundu. Onunla bir süre, Debra ve Ian’ın evinde kaldık. Ama bu da yetmedi. Bir zaman sonra kendimize Sony marka bir araba (Dizüstü) aldık. Artık yollarda dolaşmaya başladık. Ama 2009′un ortasında bir şey fark ettik. Pardus’un yakışıklılığı artmıştı ve bu yüzden pek çok kız arabamıza otostop çekiyordu (Bilgisayarımı merakla kurcalayanlar). Ama artık Neşeli ve eğlenceli bir hayatımız vardı. Daha da önemlisi: TAMAMEN ÖZGÜRDÜK!!! Pardus 2009 Masaüstüm 
