Çalıştığım şirkette epey bir süredir Agile (Çevik) yazılım geliştirme metotlarından biri olan Scrum (Ragbi oyununda takımın bir mesafeyi almak için kafa kol girişmesini ifade eden bir terim :) uygulanıyor.

Agile yaklaşımın temelinde gereklerin geliştirme süreci boyunca değişeceği, dolayısıyla yazılımın artımsal olarak kısa adımlarla geliştirilmesi, müşterilerin ve geliştiricilerin süreç boyunca etkileşimi, yazılımın her anında çalışabilir olması gibi bazı genel fikirler var. Scrum ise bu fikirlerden yola çıkıp geliştirme ve planlama sürecinin nasıl yürütüleceğini ayrıntılı olarak (ve süslü deyimlerle) tanımlayan bir yöntem.

Bu yöntemler hakkında detaylı bilgi internette bulunabilir, ben yalnızca deneyimlerimden yola çıkarak öznel görüşlerimi aktaracağım.

İlk olarak, Scrum geliştirme işinin teknik yönüyle ilgili çok az şey içeriyor. Kodlama standartları, sürüm kontrol, inşa, test, vb pratikleriniz olduğunu varsayıp devam edelim.

Scrum takımı, geliştiriciler, ürünün önceliklerini belirleyen bir product owner (ürün sorumlusu) ve Scrum süreçlerinin yürütülmesi, geliştiricileri bloklayan engellerin kaldırılması, varsa diğer takımlarla iletişim gibi işleri yapan ve belli aralıklarla değişebilen bir Scrum Master'dan (Scrum yöneticisi) oluşuyor.

Scrum süreci sabit sürelerle yapılan geliştirme hamleleri (sprint) şeklinde. Bu süre genelde birkaç hafta. Her sprint başında yapılacak işler planlanıyor ve sprint süresince bu planlama değiştirilmiyor. Tabii bu süre bazı işler için küçük bazıları için büyük. Scrum'ın buna çözümü, işleri kendi başına çalışan ve sorunun çözümünde bir miktar ilerlemeye karşılık gelen küçük adımlara bölmek ve her Sprint sonunda bir miktar çalışmayı ürüne katıp o adımı geçmiş olmak. Kağıt üzerinde mantıklı da gelse, uygulamada işler bu kadar basitçe adımlara ayrılamıyor elbette. Bazı durumlarda işi artımsal adımlara bölmek toplamda daha uzun zamanda bitmesine yol açabiliyor. Ara adımlarda çıkan ürünlerin kullanıcılara ulaşması da, bakım zorluğu yaratacaksa istenmeyen bir şey olabilir. Kimi zaman da sprint bitmeden bir özelliği yada hata düzeltmeyi ürüne katıp müşteriye sunmak isteyebilirsiniz. Dogmatik yaklaşmayıp bu tür durumlarda esnek davranabilirseniz sprint yönteminin genel olarak zararlı olmadığını düşünüyorum.

Her gün belirli bir saatte, ekipteki herkesin geçen gün ne yaptığını, bugün ne üzerinde çalışacağını ve devam etmesine engel olabilecek her türlü engeli anlattığı günlük toplantı (standup) yapılıyor. Bu toplantının ayakta ve aynı odada yapılması vb gibi bir dizi kural var ama siz şekilselliğe değil amaca bakın. Önemli olan kısa sürmesi, herkesin birkaç cümle söyleyip birbirinin yaptığından haberdar olması. Amaç ekibi onbeş dakkada senkronize edip, o gün başka toplantıların yapılmasına engel olmak! Scrum'ın pratikte en faydalı uygulaması bence bu.

Akla gelen her özellik ve geliştirme önerisi, user story (kullanıcı hikayesi) adı verilen ve genellikle "bir Gazeteci olarak kelime işlem programında sözcükleri sayabileceğim bir özellik istiyorum, böylece istenen uzunluğu aşmadan yazabileceğim" gibi birinci ağızdan yazılmış fonksiyonel iş tanımları olarak, backlog (yığılmış iş) adı verilen bir listeye ekleniyor. Sprint başında takım bu listeden o sprint süresince yapılacak işleri seçiyor. İşlerin fonksiyonel ve açık biçimde belirtilmesi (user story'ler işin tamamlanma koşullarını ve çeşitli testleri de içerebilir) faydalı bir yaklaşım, ancak backlog fikrini doğru bulmuyorum. Bu konuda Rework çok daha akıllıca bir yöntem öneriyor: Uzun listeler moral bozmaktan başka bir işe yaramaz. Eğer bir işi bir kenara yazmadığınızda unutuluyorsa zaten sandığınız kadar önemli ve yapılması gereken bir şey değildir. Müşteriler ile sürekli bir iletişiminiz varsa zaten size en öncelikli ve gerekli işi sürekli hatırlatacaklardır.

Burada bir sorun da, ürün kalitesini arttıracak ama müşteriye direk yansımayan ufak işleri sıraya almanın çok zor olması. Bunları ya kendi başınıza yapacaksınız, değerlendirmelerde gözükmeyecek ve bunlara harcadığınız zamanın hesabını veremeyeceksiniz. Ya da bunlara birer user story oluşturmak yada eldekilerden birine eklemek için hem zaman hem de ekibi ikna edip sıraya aldırmak için enerji harcayacaksınız.

Backlog'a atılan user story'ler takım tarafından zorluk ve tamamlanma sürelerine göre puanlanıyor. Bu puanlar o sprint'te başlanacak işleri belirlerken ve süreç boyunca burndown chart, velocity gibi süslü isimleri olmasına karşın aslında oldukça basit istatistikleri oluştururken kullanılıyor. Amaç takımın verimini ve işlerin yürüme hızını gözlemlemek ama burada detaylarına girmeyeceğim bir dizi kurnazca yöntemle yapılmalarına rağmen neredeyse hiç bir işe yaramıyorlar. Puanlama, eğer kendinizi kandırmıyorsanız, işe başlamadan bilemeyiz demekten ibaret. Diğer istatistikler ise elma ile armutu karşılaştırıyor.

Bu ölçme girişimleri ar-ge'yi teneke kutu üretimi sanan yöneticileri tatmin etmek için icat edilmiş olsa gerek. Onlara kötü bir haberim var, eğer projeyi en ufak detayına kadar kavrayabilecek kadar bilginiz yoksa bir ar-ge projesini yönetemezsiniz. İyi niyetliler sizi terkeder, kötü niyetliler metriklerinizi kandırır. Bu noktada maalesef velocity yıllar öncesinin kod satırı sayısı kavramından bir adım öteye geçebilmiş değil. Benim önerim şu: projeyi takip mi etmek istiyorsunuz, gidip commit eposta listesini okuyacaksınız. Anlamıyorum olup biteni diyorsanız da proje yönetmeyin lütfen!

Scrum kabaca böyle. Doğru uygularsanız faydalı olabilecek bazı pratikleri var. Bir bütün olarak almayıp, her pratik için bu doğru mu? ve benim durumuma uygun mu? diye sorgulamanızda fayda var. Şekilselliklerinden ve seremonilerinden ise kaçının derim, gülünç duruma düşmeyin.

Agile felsefesine daha uygun başka uygulamalar da mevcut. Bu yazının kapsamı dışındalar, o yüzden netten kendiniz araştırabilirsiniz. Ayrıca herhangi bir çelişki halinde Rework kuralları daima geçiş üstünlüğüne sahiptir :)

LibreOffice‘in Türkçe sitesi http://tr.libreoffice.org‘un 2011 istatistikleri geldi Bir tanesini paylaşayım…

tr.LibreOffice.org 2011 İstatistikleri

Sitenin yayına başladığı 2011′in Haziran ayı sonrasındaki ziyaretçi sayısında yükseliş çok güzel. Tabi rakamlar aylık bazda düşük görülebilir ama, yeni bir oluşum, içerik her geçen gün artıyor… Forum vb bileşeni olmadığı için sadece tanıtım görevini sürdüren bir site için iyi.

Yakın zamanda yapılacak işleri tamamladığımızı düşündüğümde. Bu rakamın seneye bunun en az on katı kadar olacağını umuyorum.

Hayallerin bittiği yerde gerçekler başlar, gerçek ise hayallerin için ne kadar çalıştığınla şekillenir.

LibreOffice’in Türkiye’de yaygınlaşması, yerelleştirme, tanıtım vb gibi işlerde görev alıp aramıza katılmak için Türkçe konuşan LibreOffice kullanıcılarının eposta listesine de üye olup çalışmalara katılabilirsiniz.

Şu anda topluluk iletişiminde ağırlıklı olarak “LibreOffice Kullanıcıları(users)” eposta listesi kulllanılmaktadır. Bu listeye üye olarak; LibreOffice kullanımıyla ilgili soru ve sorunlarınızı paylaşabilir, yerelleştirme ve belgeleme vb çalışmala katılabilirsiniz. Üyelik için users+subscribe@tr.libreoffice.org adresine boş bir e-posta gönderebilirsiniz. Listenin arşivlerine ise http://listarchives.libreoffice.org/tr/users/ bağlantısı ile ulaşabilirsiniz.

Daha fazla bilgi için:

https://wiki.documentfoundation.org/Main_Page/tr

NOT: Bu yazı, blog.bluzz.net adresindeki günlüğümdeki yazıların Özgürlükİçin.com gezegenine düşmemesi nedeniyle, buraya kopyalanmıştır.
Yazı hakkında yorumlarınızı orijinal girdiye yapabilirsiniz.

http://blog.bluzz.net/libreoffice-turkce-sitesi-2011-istatistikleri/

LibreOffice ile ilgili soru sorup cevap alabileceğiniz platform http://ask.libreoffice.org/ açıldı. Henüz daha kullanım için ince ayarları yapılmamış durumda ve yapılacaklar listesinde bir kaç iş bekliyor.

Bu soru cevap sitesi, Ubuntu kullanıcılarının bildiği http://askubuntu.com/’a benzer bir yapıda, kullanıcıların -nasıl yapılır gibi sorularının diğer kullanıcılar tarafından yanıtlanmasına imkan veren özelleşmiş bir portal.

Ask.LibreOffice.org Çok dilli bir platform olacak, fakat Türkçe çevirileri maalesef %33 seviyesinde.

Özgür yazılımların yaşadığı en büyük çeviri sorunlarından biri, bu tür yazılımların çevirilerini vakti zamanında birilerinin kendi siteleri için yapmaları ve genel ifadeler yerine kendi sitelerine uygun şekilde ve kalitesiz bir şekilde bu çevirileri manüple etmeleri.

Maalesef bu nedenle, Askbot çevirileri pootle’a aktarıldığı haliyle kelimenin tam anlamıyla berbat halde. Ubuntu’da çok güzel şekilde işleyen http://askubuntu.com/ platformunu örnek alırsak, bu portal LibreOffice için de çok faydalı olacaktır.

Bu nedenle bu çevirileri de en kısa zamanda bitirmemiz Türkçe konuşan LibreOffice kullanıcıları için bu imkandan faydalanmaları adına çok önemli.

Çevirilere yardımcı olursanız, büyük bir katkı vermiş olacaksınız. Yardımcı olursanız çok güzel olur.

https://translations.documentfoundation.org/tr/askbot/

Katılmak için:
http://wiki.documentfoundation.org/Language/Pootle/tr
http://wiki.documentfoundation.org/Language/tr

LibreOffice’in hangi versiyonuyla geldiğini tam bilemesemde, epeydir aklımda olan ve kısaca yazmak istediğim güzel bir özellik; LibreOffice’in Ön Sayfa oluşturucusu.

OpenOffice.org zamanında olmayan bu özellik, bir çok insan için sinir bozucu olan, bölüm oluşturma, bölümlere numaralandırma şartlamaları yapma vb angaryaları ortadan kaldırıyor. Tıkla ve devam et gibi hoş bir işlev.

Şimdi eskinden nasıl yapıldığını merak etmek isteyenler, şuralara bakabilir

http://wiki.openoffice.org.tr/index.php/Sayfa_say%C4%B1s%C4%B1n%C4%B1_farkl%C4%B1_bir_rakamdan_ba%C5%9Flatma (Bu -(eksi) işareti koyma, MS Office tarafında görülmüyor)

http://wiki.openoffice.org.tr/index.php/Farkl%C4%B1_Numaraland%C4%B1rma_Bi%C3%A7emleri_%C4%B0le_%C3%87al%C4%B1%C5%9Fmak (Bu da daha karmaşık bir yöntem)

:

Bunları geride bırakırsak, yapmanız gereken oldukça basit.

Boş bir belge açın,

Ekle-> Alt Bilgi-> Varsayılan’ı seçerek belgenize bir alt bilgi alanı ekleyin. Unutmayın ki metin alanına sayfa numarası eklemek hem amatörcedir hem de bu alanları anlamadan silersiniz. Bu nedenle, sayfa numarası, dipnot, sürekli uyarı metni, şirket anteti vb gibi girdileri yaparken hep üst bilgi veya alt bilgi alanı kullanın)

Şimdi Alt Bilgi alanına tıklayın, Menü’ye gelin Ekle-Alanlar-Sayfa Numarası’na tıklayarak otomatik sayfa numaralandırıcıyı bu alana ekleyin.

Kapağımızı yazalım, sonra Biçim -> Ön Sayfa yoluyla ön sayfa ekleme ayarlarını yapalım.

Mevcut sayfamızı ön sayfya dönüştürmek istediğimizden bu seçeneği tercih ediyoruz. Şayet hali hazırdaki belgelere bir ön sayfa veya kapak eklemek isterseniz, Yeni Ön Sayfalar ekle seçeneğiyle, boş yeni ön sayfalar ekleyebilirsiniz.

Burada numaralandırmayla ilgili püf noktası; Sayfa Numaralandırmasını ön sayfadan sonra yeniden başlat seçeneğini seçmek. Bu seçeneği seçtiğiniz zaman ön sayfanızda numara olmayacak ve sonrasında gelen sayfa dilediğiniz numaradan başlayacaktır.

LibreOffice'de Kapak Sayfası Oluşturmak

Ön sayfa ekle seçeneğinde gerekli tercihlerden sonra, Tamam düğmesine tıkladığınızda ön sayfadaki numara hanesinin gittiğini göreceksiniz. Enter tuşuyla ikinci syafaya geçtiğinizdeyse, o sayfanın istediğiniz numaradan başladığını göreceksiniz.

Eğer iç kapaklı veya bastırılacak bir belge(kitap, rapor vs vs) çalışıyorsanız, iç ön sayfa için gerekli ayarları da bu kutucuktan yapabilirsiniz.

***

Şimdiye kadar eksikliğini tez yazarken hissettiğim, LibreOffice ile gelen ve geç farkettiğim ve yazmakta da epey bir geç kaldığım bir özelliği de buraya not düşerek kafamdaki bir işi daha bitirmiş olmanın mutluluğunu yaşıyorum.

Eğer yok efendim hala “…zor geldi, anlamadım, karışık yaa” diyorsanız, üzülmeyin sizler için de bir şablon ana belgemsi bir şey hazırladım. belge içinde numaralandırma, içindekiler dinizi oluşturma gibi temel ipuçları da var. Buyrunuz, afiyet bal şeker

LibreOffice’de Kapak ve İçindekiler Dizini Şablonu

Efendim, dünyanın en güzel eylemi okumak… Okumak için de yazı lazım, yazıyı yazmak için araç lazım… Böyle güzel özgür bir aracımız LibreOffice’i ben kendim ve ailem kullanıyorum. Çok güzel bir, araç nefis… Her gün bir sayfa yazıyorum. LibreOffice çok güzel bir özgür yazılımdır. İndirin, yoğun bir şekilde kullanın! Her işinizi görür, çok faydalıdır, hesap tablosu yaparsınız, sunum hazırlarsınız, veritabanı oluşturursunuz, aklınıza gelmeyecek binbir faydası vardır bu ofis yazılımının.

Bolca yazın, üretin paylaşın ki bolca okuyacak ürün çıkaralım ortaya. Kendi dilimizce güzel özgür eserlere hasretiz. İçinde tam 5 bileşen bulunan LibreOffice’i kullanınız, tavsiye ediniz.

(Bal Deresi reklamlarına sevgilerimle)

NOT: Bu yazı, blog.bluzz.net adresindeki günlüğümdeki yazıların Özgürlükİçin.com gezegenine düşmemesi nedeniyle, buraya kopyalanmıştır.
Yazı hakkında yorumlarınızı orijinal girdiye yapabilirsiniz.

http://blog.bluzz.net/libreoffice-ile-on-sayfakapak-olusturmak-ve-numaralandirmak/

• Yusuf Amir Tezcan
• Hüseyin Aksu
• Ömer Faruk Oruç
• Halil İbrahim Azak
• Enes Burhan Kuran
• Ali Rıza Nazlı
• Hüseyin Zengin

Pardus İçin Susma!

http://lists.pardus.org.tr/pardus-camia/2012-February/000743.html

———

Görselin tam boyutu için üzerine veya buraya tıklayın.

Görselin XCF kaynak dosyası: http://dl.dropbox.com/u/38862200/pardus-susma-TASLAK-2.xcf – Dileyen alıp değiştirip kullansın diye…

Herkese merhaba ;

Pardus’un başına gelen son gelişmeleri kısa bir şekilde buraya yazmak istedim.

Uzun süredir ara verdiğim blog yazılarına böylesine üzücü bir haberle devam etmek istemezdim.

Üzücü haber ise Pardus’da ki son durumun pek iç açıcı olmaması, olay kısaca Pardus’a verilen önemde bariz bir değişim olması.

Öyle ki zaten fiili olarak sonu gelen “Pardus 2011″ sürümü resmi olarak sonlandırıldı. [1]

Böylece desteği devam eden bir bireysel sürüm kalmadı. Şuan desteği devam eden tek Pardus sürümü “Kurumsal 2″…

Sadece bu da değil Pardus’un başına gelenler. Aynı zamanda devletin desteğini azalttığını da söyleyebiliriz. Zaten ekip de yazdan beri sürekli bir küçülme var. Önce topluluk da ardından geliştirici kadrosunda gördük bu olayı.

Neden bilmiyorum ama galiba birileri istemiyor bu projeyi. Bir çok insan da böyle düşünüyor. Zira durum apaçık ortada.

Her neyse, önemli olan Pardus’a ne olduğu değil ne olacağı.

Bence bundan sonra önemli olan kullanıcıların tepki göstermesi ve örgütlenmesi. Zira projede bu kadar yol katedildikten sonra, bu kadar kullanıcı kitlesi oluştuktan sonra bırakmak olmaz.

Gelişmeler için Pardus e-posta listelerini takip etmenizi öneriyorum. [2]

Bir kullanıcının konuyla ilgili harika görüşünü aktarıyorum.

“Kimya öğretmeniyim. Laboratuvarımda bilgisayarda Pardus yüklü ve bir dönem boyunca tüm derslerde animasyonları sunuları hep Pardus’la gösterdim. Pardus kullanmalarını önerdim, dersin son bir iki dakikasını tanıtıma ayırdım. Şimdi o kadar ısrarımın, tanıtımın ardından bir öğrencim gelip de Pardus projesi bitmiş hocam derse, ben ne diyeceğim o çocuklara ? ”

Konuyla ilgili söylenecek son şeyi de arkadaşım Hüseyin Özkan söyledi ; “Yazık oldu !”

Ps: Bir de konuyla ilgili bir çalıştay olacakmış ama hala ayrıntıları belli değil.

Görsel : http://oluharfler.blogspot.com

[1] http://lists.pardus.org.tr/gelistirici/2012-January/057195.html
[2] http://liste.pardus.org.tr/mailman/listinfo/pardus-camia

• there sould be a switch to disable konsole drag and drop feature
• drag & drop feature missing from konsole in kde 4.7
• KDE konsole: disable drag and drop of selected text

Sanal makine işlerim için genelde Virtualbox kullanıyorum. Geçenlerde üzerinde çalıştığım makinelerin birinde disk alanı yetmemeye başladı. Kısa bir araştırmadan sonra ufak bir iki işlem ile disk boyutunu artırabileceğimi buldum. Öncelikle sanal makinenin ayarlarından Depolama bölümüne gelerek, ilgili kontrolleyici üzerinde yeni bir hard disk ekliyoruz.

Burada “Create new disk” seçeneği ile devam ederek yeni oluşturacğımız disk boyutunu istediğimiz gibi vererek yeni sanal diskimizi oluşturuyoruz.

Ardından kullanıcının ev dizinindeki “VirtualBox VMs” klasöründeki ilgili sanal makinenin dizinine giriyoruz. Burada yeni oluşturduğumuz sanal diski görebiliriz.

Yapacağımız son işlem eski sanal diski yenisininin üzerine klonlamak. Bunu yaparak eski sanal disk üzerindeki tüm verilerimizin, boyutunu artırdığımız yeni sanal disk üzerine kopyalanmasını sağlıyoruz. Bunun için aşağıdaki komutu veriyoruz:

$ vboxmanage clonehd pardus2011.vdi pardus2011_new.vdi –existing

Bu komuttan sonra aşağıdaki çıktıyı almamız gerekiyor.

0%…10%…20%…30%…40%…50%…60%…70%…80%…90%…100%
Clone hard disk created in format ‘VDI’. UUID: 466f5ad3-daf5-4974-8c85-2323357bf446

Artık VirtualBox üzerinde eski sanal diski kaldırıpi yenisini göstererek sanal makinemizi başlatabiliriz. Sanal makine tekrar açıldığında yeni disk üzerindeki ilave alan biçimlendirilmemiş görünecektir. Örneğin eski sanal disk 10 GB ise ve biz 15 GB’lik bir yeni sanal disk oluşturmuş isek, bu 5 GB lik alan biçimlendirilmemiş olacaktır. Kullanılan işletim sistemine göre bu ilave alanı eskisinin üzerine eklemek gerecektir.

Git’in hastasıyız; vcs, deployment vb. her işimize yarıyor sağolsun. Ancak hala svn’e bağlı kaldığımız yerler oluyor. Benim örneğimde takip ettiğim upstream vcs olarak svn kullanıyor ve çatallayamıyorum, yansılamak için bir çözüm ararken bir başka git magic ile karşılaştım.

Git depomuzu tutacağımız dizine girdikten sonra aşağıdaki adımları uyguluyoruz:

1
2
3
4
5
6

$ git init
$ git svn init -T  <svn_depo_adresi>
$ git svn fetch
$ git gc
$ git remote add origin <git_push_adresi>
$ git push origin master

Bu adımları tamamladığınızda o an için svn deposunun yansısını almış oluyorsunuz. Daha sonrasında senkronizasyonu sağlamak için ise aşağıdaki adımları tekrarlıyorsunuz:

1
2

$ git svn rebase
$ git push origin master

Senkronizasyon işini takip etmek istemiyorsanız siz de benim gibi bu işi cron ile çözebilirsiniz.